Ο σκιτσογράφος Γκουντούζ Αγκάγιεβ στηλιτεύει την έλλειψη δικαιοσύνης σε αρκετές χώρες του κόσμου, παρουσιάζοντας τη θεά Θέμιδα, να απειλείται, να δολοφονείται, να φυλακίζεται ή στην περίπτωση της Ελλάδας, να ζητιανεύει καθισμένη πάνω σε μία σημαία της ΕΕ. 

 

dikaiosini-ALL1

Διαβάζουμε στα σκίτσα του την αδικία που εφαρμόζεται σε κάθε χώρα στο όνομα της δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας τον πόλεμο (ΗΠΑ), τον οικονομικό στραγγαλισμό (Ε.Ε.), το θρησκευτικό φανατισμό(ΙΡΑΝ), τη βία (ΤΟΥΡΚΙΑ), την εκμετάλλευση του φίλαθλου πνεύματος (ΒΡΑΖΙΛΙΑ) κλπ.

Όλα τα σκίτσα εκπέμπουν δύο μηνύματα: Πρώτο, ότι η δικαιοσύνη είναι άδικη. Δεύτερο ότι η άδικη αυτή δικαιοσύνη επιβάλλεται με τη βία. Επομένως εκείνο που πρέπει να μας απασχολήσει είναι η πραγματική αιτία αυτού του φαινομένου. Γιατί η δικαιοσύνη είναι άδικη σε όλες τις χώρες, “δημοκρατικές” ή “αυταρχικές”, χριστιανικές ή μουσουλμανικές, μεγάλες ή μικρές, αναπτυγμένες ή υπανάπτυκτες. Ποιο είναι το κοινό στοιχείο που συνδέει αυτές τις χώρες;

Όλες οι χώρες είναι ταξικές χώρες και ο φορέας που θεσμοθετεί και επιβάλλει τη δικαιοσύνη σε κάθε χώρα είναι το κράτος. Η άρχουσα τάξη σε κάθε χώρα επιβάλλει και διατηρεί την κυριαρχία της πάνω στις άλλες τάξεις, χρησιμοποιώντας ένα όπλο, που ονομάζεται δικαιοσύνη.

 

Πόσο "τυφλή" είναι η δικαιοσύνη

Θα ήταν τουλάχιστον ουτοπικό να πιστέψει κανείς πως σε μια ταξική κοινωνία η δικαιοσύνη είναι “τυφλή”, δηλαδή υπεράνω τάξεων . Αν θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο θα ήταν σα να μοιράζονταν στον πόλεμο οι αντίπαλοι... τα όπλα τους.

Το δίκιο στον καπιταλισμό είναι η εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους. Νόμιμη είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, η κλοπή ενός μέρους της αξίας που παράγει η μισθωτή εργατική δύναμη, η ανεργία, η δουλειά μέχρι τον τάφο, τα εργοδοτικά εγκλήματα, οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι σε όλη την κτηνωδία τους.

Η χρησιμοποίηση της δικαιοσύνης προς όφελος της αστικής τάξης είναι όρος ύπαρξης της αστικής τάξης. Η ανελέητη επίθεση ενάντια στους μισθούς και στις συντάξεις με την απόλυτη μείωσή τους, πλάι στο χαρακτηρισμό ότι είναι «αντισυνταγματικό» το διαπραγματευτικό μέσο των εργαζομένων, της απεργίας φανερώνει πόσο κάλπικη είναι η δήθεν “τυφλή” δικαιοσύνη.

 halyvourgoi

 Πόσο “τυφλή” είναι η δικαιοσύνη και στην Ελλάδα

Ας πάρουμε για παράδειγμα στη χώρα μας την απεργία των Χαλυβουργών, που χαρακτηρίστηκε παράνομη, καταχρηστική και αντιμετωπίστηκε με τη βία των ΜΑΤ. Αν η Δικαιοσύνη χαρακτήριζε δίκαιη την απεργία των Χαλυβουργών εκτός από την αποκατάσταση των απολυμένων, αυτή καθαυτή η νίκη των απεργών θα ενεθάρρυνε τους απολυμένους και σε άλλες βιομηχανίες και κλάδους να διεκδικήσουν το δίκιο τους, να επαναπροσληφθούν. Η νίκη των Χαλυβουργών, που αποτελεί πια σύμβολο αγώνα και αντίστασης της εργατικής τάξης, δεν θα έβαζε μόνο σε κίνδυνο τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου αλλά θα αμφισβητούσε και την ίδια την ικανότητα της αστικής τάξης να επιβάλει με κάθε μέσο το οικονομικό της συμφέρον.

  Η θωράκιση της Δικαιοσύνης, που δεν είναι καθόλου τυφλή, ενισχύεται και μέσα από τους κρατικούς οργανισμούς. Ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, που ψήφισαν όλα τα κόμματα που στηρίζουν την ΕΕ, προβλέπει αυτό που δεν τόλμησαν να κάνουν οι αστικές κυβερνήσεις των κρατών μελών, δηλαδή να νομοθετήσουν το δικαίωμα της ανταπεργίας των εργοδοτών (λοκ-άουτ).

Για να λειτουργήσει η δικαιοσύνη προς όφελος των πολλών.

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν απόμια βαθύτερη ανάγνωση του μηνύματος που εκπέμπουν τα σκίτσα είναι πως δεν αρκούν οι σωστές μεν αλλά γενικές και αόριστες καταγγελίες σαν αυτές του σκιτσογράφου για να λυθεί το πρόβλημα της αδικίας . Δεν αρκεί η διάδοση μέσω διαδικτύου κάποιων καταγγελιών με κείμενα και εικόνες για την κοινωνική αδικία. Είναι ανάγκη να γίνει κατανοητό ότι η δικαιοσύνη είναι ταξικό εργαλείο, και σαν τέτοιο δεν επιδιορθώνεται με πολιτικούς χειρισμούς μέσα στο πλαίσιο του ίδιου του εκμεταλλευτικού συστήματος. Καταργείται μόνο με την κατάργηση της ίδιας της άρχουσας τάξης.

Στο σχέδιο Συντάγματος ο Ρήγας Φεραίος διδάσκει: «Οταν η Διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάζη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του, είναι (το) πλέον ιερόν από όλα τα δίκαιά του και το πλέον απαραίτητον από όλα τα χρέη του».

 

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση