Διαβάζουμε:Έτσι πνίγηκε ο μικρόςΑϊλάν από τους Τούρκους “δολοφόνους”.  “ΕΚΤΑΚΤΟ!! ΑΥΤΟΙ ΕΠΝΙΞΑΝ "εν ψυχρώ" τον μικρό Αϊλάν”.  “Η μαρτυρία του πατέρα του μικρού Σύρου που πνίγηκε “.

 “Σοκάρουν οι δηλώσεις της θείας του μικρού Αϊλάν που ...”, “η Τουρκία παίζει τον δικό της ρόλο στο μεταναστευτικό πρόβλημα που μαστίζει την χώρα μας . Μ\ αυτούς του τίτλους η φωτογραφία με το άψυχο κορμάκι του μικρού Αϊλάν έκανε αστραπιαία το γύρω του κόσμου. Συγκίνησε εκατομμύρια τηλεθεατές και χρήστες του ίντερνετ.

Ο μικρός Αϊλάν δεν είναι το μοναδικό γεγονός που γίνεται αφορμή για δακρύβρεχτα ρεπορτάζ . Είναι ένας από τα εκατομμύρια νεκρούς του πολέμου που μαίνεται στις γειτονικές μας χώρες. Θύματα είναι όμως και όσοι ακόμη μείνανε ζωντανοί. Τα εκατομμύρια των προσφύγων από χώρες της Μέσης Ανατολής της Ασίας και της Αφρικής, που προσπαθούν απεγνωσμένα να γλυτώσουν τη ζωή τους, να επιβιώσουν αυτοί και τα παιδιά τους. Ξεριζώνονται από τον τόπο που γεννήθηκαν, αφήνουν πίσω τους το βιος τους και ξεκινούν ένα ταξίδι προς την πιο κοντινή “γη της επαγγελίας”, την Ευρώπη.

ailan-ALL-sm

Τι σημαίνει Ευρώπη για τους πρόσφυγες; Σημαίνει μοναδικό καταφύγιο. Που αλλού να πάνε; Ο πόλεμος φουντώνει σ' όλη τη γειτονιά τους. Πουθενά δεν είναι ασφαλείς.

Και τι άλλο σημαίνει Ευρώπη γι αυτούς; Αυτό που δείχνει η τηλεόραση: Χώρες με πλούσια, οργανωμένη ζωή, υψηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο, με “ευκαιρίες” και πάνω από όλα μια περιοχή που μέσα της διεκδικούν κι αυτοί μια ευκαιρία να ζήσουν. Μορφωμένοι και αμόρφωτοι. Εξειδικευμένοι και ανειδίκευτοι.

Θέλει τους πρόσφυγες η Ευρώπη; Οι θέσεις των Ευρωπαίων ηγετών είναι αντιφατικές, δακρύβρεχτες ή ψυχρές, καθαρές, ή μεσοβέζικες. Η Ευρώπη δεν τους θέλει όλους, διότι πρόκειται για εκατομμύρια θυμάτων που έχουν άμεσες βασικές ανθρώπινες ανάγκες στέγης, σίτισης, περίθαλψης. Θέλει λίγους από αυτούς βλέποντάς τους σαν φτηνό εργατικό δυναμικό, φτηνό εμπόρευμα. Μέσα στην απόγνωσή τους μπορούν να κάνουν οποιαδήποτε εργασία για ένα κομμάτι ψωμί, γιατί θέλουν πριν από όλα να επιβιώσουν. Οι πρόσφυγες μετατρέπονται σε φτηνό εργατικό δυναμικό και ταυτόχρονα σε μοχλό πίεσης προς τους ντόπιους εργαζόμενους για να αποδεχθούν περικοπές μισθών, συντάξεων και δικαιωμάτων.

Τα δάκρυα των Ευρωπαίων.

Η πλειοψηφία αρκείται στο να χύνει δάκρυα μπροστά στο θέαμα του άψυχου κορμιού του μικρού Αϊλάν. Διαβάζουμε:«Στη Μεσόγειο δεν πνίγηκαν μόνο πρόσφυγες, πνίγηκε και η ανθρωπιά μας».

΄Πρέπει να αναρωτηθούμε: Τι είδους ανθρωπιά είναι αυτή που πνίγηκε; Τι σχέση έχει σήμερα αυτή η ανθρωπιά με τον άνθρωποΤίνος δημιούργημα είναι αυτή την ανθρωπιά; Πόσο κρατάει αυτή η ανθρωπιά;

Σ΄ αυτό το τελευταίο δυστυχώς ΟΛΟΙ μπορούμε να απαντήσουμε καθαρά: Μέχρι να αλλάξουμε κανάλι.

Ο Αϊλάν, οι πρόσφυγες και η ανθρωπιά μας

Η αντιμετώπιση του προβλήματος των προσφύγων δεν είναι ζήτημα “ανθρωπιάς”. Το πρόβλημα δεν λύνεται αν δεν καταλαβαίνουμε σε βάθος το πρόβλημα “Πόλεμος και Ειρήνη”, για ποιο λόγο γίνονται πόλεμοι, ποιος είναι ο ένοχος, όχι αυτός που προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Ο πραγματικός ένοχος. Τέλος να δούμε τι θέση παίρνει καθένας μας απέναντι στον Πόλεμο.

Ο Πόλεμος δεν είναι θέλημα θεού. Λίγο ως πολύ όλοι έχουμε ακουστά, πως οι πόλεμοι γίνονται για τη μοιρασιά των αγορών, για να βάλουν οι μεγάλες καπιταλιστικές χώρες στο χέρι τις ενεργειακές πηγές, το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και τους δρόμους μεταφοράς της ενέργειας. Πρέπει να μας γίνει βαθιά συνείδηση ότι ο πόλεμος είναι ένα από τα μέσα εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και του ανθρώπινου μόχθου. Ο πόλεμος είναι η ληστεία των πολλών από τους λίγους.

Πίσω από τον πόλεμο κρύβονται τα καπιταλιστικά μονοπώλια. Οι μεγάλες πολυεθνικές, που θέλουν πρώτα να καταστρέψουν τον πλούτο που έχει παραχθεί ώστε να επενδύσουν πάνω στα ερείπιά του. Οι γιγαντιαίες πολεμικές βιομηχανίες όπλων καταστροφής, που θέλουν να ξεφορτωθούν με τους πολέμους τα παλιά τους αποθέματα για να ξεκινήσουν την παραγωγή νέων καταστρεπτικότερων όπλων.

Το να κατηγορεί κανείς τους Τούρκους δουλεμπόρους για το φόνο του οποιουδήποτε Αϊλάν είναι σα να κατηγορεί το όργανο του φόνου και όχι τον δολοφόνο.

Το να προσπαθεί κανείς να ανακαλύψει μια σταλιά ανθρωπιάς στις πολιτικές των καπιταλιστικών κρατών, στις φιλανθρωπικές πολιτικές κάποιων ηγετών τους ή στην ανθρωπιστική βοήθεια κάποιων οργανώσεων απλά βοηθάει στη συντήρηση των πολέμων .

Οι πρόσφυγες έχουν πράγματι ανάγκη για άμεση ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτή όμως η βοήθεια δεν λύνει το πρόβλημα των προσφύγων. Το συντηρεί. Η φιλευσπλαχνία στα χέρια των απολογητών του πολέμου γίνεται προπέτασμα καπνού για να κρυφτεί πίσω του ο μοναδικός ένοχος: Το κοινωνικό σύστημα, που παράγει τον πόλεμο, ο καπιταλισμός.

Για να μην εκτονωθεί η ανθρωπιά μας με θρήνους, για να μη διαρκέσει η ανθρωπιά μας όσο διαρκεί ένα ζάπινγκ στην τηλεόραση, για να μη θυμόμαστε την ανθρωπιά μας κάθε φορά που θα ξεβράζει η θάλασσα ένα άψυχο κορμάκι, πρέπει να σταματήσουμε με τον αγώνα μας τον πόλεμο. Να κόψουμε το δολοφονικό χέρι του καπιταλισμού. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αν ξεριζώσουμε τη μήτρα που γεννά τους πολέμους. Μόνο αν όλοι μαζί οι λαοί ανατρέψουμε τον καπιταλισμό. Κάθε λαός με το δικό του αγώνα στη δική του χώρα.

Αυτή είναι η ανθρωπιά του αιώνα μας.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση