Εκτός από τις ψυχολογικές επιθέσεις που δέχονται οι ψηφοφόροι στο υποσυνείδητό τους δέχονται και επιθέσεις που απευθύνονται στη νόησή τους. Δεν είναι ούτε τυχαίες ούτε αυθόρμητες. Χρησιμοποιούνται σε συγκεκριμένες περιστάσεις και κάθε μία έχει τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Περιγράφουμε με δυο λόγια μερικές Τεχνικές, που χρησιμοποιούνται, με παραδείγματα από το πρόσφατο παρελθόν.

Απλουστεύσεις-στερεότυπα

Από τη γέννησή του ο άνθρωπος αντιμετωπίζει μια αυξανόμενη δυσκολία: Να κατανοήσει τις πληροφορίες που δέχεται, να ξεκαθαρίζει τις περιττές και τις δευτερεύουσες, να συσχετίσει, να ομαδοποιήσει, να ταξινομήσει, να απλοποιήσει αυτές που συγκρατεί, ώστε να τις χρησιμοποιήσει σαν εργαλεία για τη ζωή του. Δημιουργεί δηλαδή στο μυαλό του “κουτάκια” με ονόματα, εύκολα αναγνωρίσιμα, με άλλα λόγια συντομεύσεις ( σαν τα γνωστά shortcuts στον υπολογιστή). Αυτές οι συντομεύσεις ονομάζονται, απλουστεύσεις, στερεότυπα. Συντομεύουν τις διαδρομές του μυαλού, επιτρέπουν τη μάθηση και βοηθούν σε καθημερινή βάση τη γρήγορη χρησιμοποίηση των πληροφοριών.

Αυτό ακριβώς εκμεταλλεύεται ο Ψυχολογικός Πόλεμος. Κατασκευάζει στερεότυπα για να κάνουν ζημιά στο μυαλό, όπως οι ιοί στους υπολογιστές. Με μικρά και μεγάλα ψέμματα αυτά τα στερεότυπα διαστρεβλώνουν και παρερμηνεύουν έννοιες, δηλητηριάζουν, παραπλανούν και δημιουργούν καταστροφικές για το λαό αντιλήψεις.

Μερικά από τα αμέτρητα παραδείγματα: “Ο Θεός χώρισε τους ανθρώπους σε πλούσιους και φτωχούς”, “Ο άνθρωπος δεν αλλάζει”, “Ο κομμουνισμός είναι εχθρός της δημοκρατίας και της ελευθερίας”, Ο κομμουνισμός πέθανε” κ.ά.. Τέτοια στερεότυπα προκαλούν ζημιά με αστραπιαία ταχύτητα, ενώ η αποκάλυψη της αλήθειας και η επούλωση των συνεπειών τους είναι μια επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία. Δημιουργούνται, συντηρούνται και ανανεώνονται συνεχώς. Δρουν μεθοδικά μέσα από την παιδεία, τα ΜΜΕ, τον ελεύθερο χρόνο, μέσα στους εργασιακούς και άλλους χώρους, σε όλη τη ζωή του ανθρώπου, ενώ τα αποτελέσματά τους γίνονται εμφανή όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή. Μία τέτοια στιγμή είναι και οι εκλογικές αναμετρήσεις, όπου οι ψηφοφόροι δεν ακούν τις θέσεις και τις πράξεις του Κομμουνιστικού Κόμματος αλλά το κρίνουν με βάση τα στερεότυπα, που έχουν διεισδύσει στα μυαλά τους. .

Συστάσεις

Η Τεχνική αυτή είναι από τις πιο διαδεδομένες. Είναι φυσικό να ζητά κάποιος συστάσεις από φερέγγυα άτομα και πηγές για να αποδεχθεί μια πληροφορία ή άποψη. Αυτό ισχύει όχι μόνο για το μάρκετινγκ εμπορευμάτων, αλλά και για να αποδεχθεί ή να απορρίψει ένας ψηφοφόρος μια πολιτική, ή ένα πρόσωπο. Τα ΜΜΕ και το ίντερνετ έχουν έτοιμες συνταγές και αστέρες για την υπεράσπιση των αστικών κομμάτων..

Προκειμένου να γίνει πιστευτό ένα ψέμα αρκεί να το αναφέρει επίσημα κάποιος πολιτικός ηγέτης, πρωθυπουργός, υπουργός, ή βουλευτής. Όταν και αν ποτέ αποκαλυφθεί η σκευωρία είναι πια αργά για να επανορθωθεί. Ο επώνυμος που έχει πει το ψέμα μπορεί να βγει ο ίδιος αλώβητος , κατηγορώντας για κακή πληροφόρησή του από κάποιους συνεργάτες και πληροφοριοδότες του και συνήθως είναι έτοιμος στα λόγια να επιβάλει και κυρώσεις στους υπεύθυνους. Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση οι θέσεις των αστικών κομμάτων γίνονται πιστευτές διότι τις διακηρύσσουν φερέγγυα πρόσωπα, όπως είναι οι ηγέτες, τα επιτελεία τους, “ειδικοί” επιστήμονες, αστέρες, καλλιτέχνες εκδότες και άλλοι . Την επομένη των εκλογών, όταν είναι πια αργά, εμφανίζεται η θλιβερή πραγματικότητα

Τελευταίο παράδειγμα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, που για να γίνει κυβέρνηση το Γενάρη του 2015 υποσχόταν κατάργηση μνημονίων και ανακούφιση του λαού, ενώ μέσα σε λίγους μήνες φόρτωσε στο λαό ένα 3ο μνημόνιο χειρότερο από τα προηγούμενα. Ο λαός πίστεψε προεκλογικά ένα μελλοντικό πρωθυπουργό!... Και εισέπραξε άμεσα τα αποτελέσματα. Εμπιστεύτηκε και ψήφισε ΟΧΙ τον ίδιο πρωθυπουργό και είδε το ΟΧΙ του να μετατρέπεται σε ένα κραυγαλέο ΝΑΙ την επομένη του δημοψηφίσματος.

Υποβάθμιση

Όλα τα θέματα δεν έχουν το ίδιο βάρος. Αυτά που είναι σημαντικά για την αστική τάξη δεν είναι σημαντικά για το λαό και αντίστροφα. Για την αστική τάξη σημαντικό είναι αυτό που εξυπηρετεί την κερδοφορία του κεφαλαίου κι αυτό προβάλλεται από τα ΜΜΕ 24 ώρες το εικοσιτετράωρο. Τα εργατικά ζητήματα, οι απεργιακοί αγώνες, οι νίκες του συνδικαλιστικού κινήματος, όλα τα θέματα που ωριμάζουν τη σκέψη της εργατικής τάξης και ενθαρρύνουν τον αγώνα της όταν δεν αποσιωπώνται υποβαθμίζονται.

Παράδειγμα: Αρκετές φορές, όταν πραγματοποιείται μια λαϊκή κινητοποίηση εμφανίζονται οι γνωστοί-άγνωστοι που παίζουν με τα ΜΑΤ τους “κλέφτες και αστυνόμους”. Τα ΜΜΕ υποβαθμίζουν το κύριο γεγονός, δηλαδή τη λαϊκή κινητοποίηση και τα αιτήματά της, και προβάλλουν σαν κύριο τις “βίαιες συγκρούσεις” τις καταστροφές και τις διαμαρτυρίες καταστηματαρχών.

Πριν τις εκλογές χρησιμοποιείται η ίδια τεχνική. Προβάλλονται και συζητούνται δευτερεύοντα ή ανούσια θέματα σχετικά με το χρέος, τα μνημόνια και την αντιμετώπισή τους, ενώ το κύριο, δηλαδή η επιλογή που πρέπει να κάνει ο λαός για την πλήρη και οριστική διαγραφή του χρέους, ή δεν συζητείται“ ή περνάει στα ψιλά”, υποβαθμίζεται.

Ισχυρισμοί

Πρόκειται για μια απλή και πολύ επικίνδυνη Τεχνική του Ψυχολογικού Πολέμου: Είναι ένας συλλογισμός που προσπαθεί να επιβληθεί δυναμικά χωρίς υποστήριξη ή απόδειξη, δηλαδή χωρίς να στηρίζεται σε λογικά επιχειρήματα. Ξεκινά συνήθως με εκφράσεις όπως “Δεν υπάρχει αμφιβολία ...”, “Όλοι μας ξέρουμε...” κλπ. Καμουφλάρεται συχνά πίσω από δραματικό ή αυταρχικό, ή ειρωνικό τόνο της φωνής και συνοδεύονται από κατάλληλες κινήσεις της κεφαλής, εκφράσεις και χειρονομίες. Ένας ισχυρισμός μπορεί να περιλαμβάνει ασαφείς έννοιες, απειλές, να υπαινίσσεται δόξες ή συμφορές. Όσο πιο υψηλή θέση κατέχει αυτός που τον εκφράζει τόσο πιο εύκολα γίνεται αποδεκτός, διότι ο κοινός άνθρωπος πιο εύκολα συμφωνεί παρά διαφωνεί με κάποιον που θεωρεί ανώτερό του.

Στην προεκλογική περίοδο για παράδειγμα όλα τα αστικά κόμματα αλληλοκατηγορούνται για έλλειψη σχεδίου εξόδου της χώρας από τα μνημόνια , ενώ καθένα από αυτά ισχυρίζεται ότι έχει το δικό του φιλολαϊκό σχέδιο. Κανένα όμως πειστήριο δεν προσκομίζεται. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό που πίσω του κρύβονται ταξικά συμφέροντα. Τα κόμματα αυτά χρησιμοποιούν το ίδιο αντιλαϊκό σχέδιο για την έξοδο του κεφαλαίου από την κρίση, πατώντας πάνω σε ανεργία, σε μειώσεις μισθών συντάξεων και κατάργηση δικαιωμάτων. Η πρόσφατη ιστορία, τόσο με τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ όσο και με τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το έχει αποδείξει με δραματικό τρόπο.

Χρησιμοποίηση Επιλεγμένων λέξεων - Γενικολογίες

Οι λέξεις που χρησιμοποιούνται στην προπαγάνδα δεν είναι αθώες. Έχουν την ικανότητα από μόνες τους να δημιουργήσουν ανασφάλεια, αμφιβολία, φόβο, σύγχυση, δυσαρέσκεια, ευφορία, αισιοδοξία, ενθουσιασμό, ψεύτικες εντυπώσεις και προσδοκίες.

Υπάρχουν γενικά προεκλογικά συνθήματα, όπως “Η Ελπίδα έρχεται” “Μόνο μπροστά”, “Εγγύηση - Σταθερότητα” “Εμείς μπορούμε”Δουλεύουμε για τη ζωή”, “Λύση χωρίς να ματώνει ο ελληνικός λαός” κ.ά. καθώς και γενικές ολοκληρωμένες εκφράσεις, που πράγματι αποτελούν τους μεγαλύτερους πόθους των απλών ανθρώπων. Παρουσιάζονται γενικά και αφηρημένα, χωρίς να προσδιορίζεται ποιο θα είναι συγκεκριμένα το όφελος του λαού, πότε θα πραγματοποιηθεί και με ποιο τρόπο. Οι ωραίες γενικές λέξεις σημαίνουν διαφορετικά πράγματα για κάθε ψηφοφόρο. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο χρησιμοποιούνται από τους δημαγωγούς. Ο ψηφοφόρος ακούει αυτά που θα ήθελε να ακούσει και όχι αυτά που θα πραγματοποιηθούν μετά τις εκλογές.

Αντίθετα, λέξεις όπως καπιταλισμός, εργατική τάξη, ταξική πάλη, υπεραξία, μονοπώλια θεωρούνται “ξύλινη γλώσσα”, δηλαδή γλώσσα άκαμπτη, ακατανόητη, άγνωστη, που βρίσκεται μακρυά από το λαό. Η μείωση μισθών και συντάξεων, η υποβάθμιση υγείας, πρόνοιας, παιδείας, και η σφαγή των λαϊκών δικαιωμάτων πλασάρεται σαν “Δομικές μεταρρυθμίσεις, και σαν “εξυγίανση φιλική προς την ανάπτυξη”.

Χαρακτηρισμοί

Προσφιλής μέθοδος για τη δημιουργία αρνητικής εικόνας για τον αντίπαλο. Με λέξεις και φράσεις ο προπαγανδιστής προσπαθεί να οδηγήσει στην απόρριψη του αντιπάλου του ή της ιδέας που εκπροσωπεί χωρίς να εξετασθεί το πραγματικό του περιεχόμενο. Θέλει μ' αυτό τον τρόπο να αποφύγει τη λογική αντιπαράθεση, επειδή δεν έχει ουσιαστικά επιχειρήματα για να υποστηρίξει την άποψή του. Τις περισσότερες φορές το ακροατήριο είναι ήδη προετοιμασμένο να πέσει θύμα. Ιδιαίτερα στις προεκλογικές συγκεντρώσεις μοιάζει ντοπαρισμένο και κάθε μορφή αρνητικού χαρακτηρισμού του αντιπάλου λειτουργεί σαν σπινθήρας ενθουσιασμού.

Η αστική προπαγάνδα δεν αντιμετωπίζει το Κομμουνιστικό Κόμμα σαν ιδεολογικό αντίπαλο αλλά το απορρίπτει είτε με διάφορους χαρακτηρισμούς, όπως σταλινικό, ξεπερασμένο, δογματικό, ανιστόρητο, κλπ, είτε με άγριους χαρακτηρισμούς, όπως εγκληματικό, προδοτικό κ.ά.

Την τεράστια ζημιά που μπορεί να προκαλέσει στον αντίπαλο η τεχνική των χαρακτηρισμών αποκαλύπτει το Αμερικανικό Ινστιτούτο Ανάλυσης Προπαγάνδας που από το 1938 δήλωνε ότι “Κακοί χαρακτηρισμοί έχουν παίξει τεράστιο ρόλο στην παγκόσμια ιστορία (...) έχουν καταστρέψει υπολήψεις, έχουν στείλει στη φυλακή (...) έχουν εφαρμοσθεί σε λαούς, ομάδες, επιστημονικούς συλλόγους, πολιτικά κόμματα, συνοικίες, κράτη, περιοχές της χώρας, σε έθνη και σε φυλές.

 

----------------------------------------------------

Εκτενέστερη πληροφόρηση για τις παραπάνω Τεχνικές:

 

 

Απλουστεύσεις-στερεότυπα

 

Συστάσεις

 

Υποβάθμιση

 

Ισχυρισμοί

 

Χρησιμοποίηση Επιλεγμένων λέξεων - Γενικολογίες

 

Χαρακτηρισμοί 

-------------------------------------------------------------

Επόμενη ομάδα με τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται

στον Ψυχολογικό Πόλεμο:

ΕΚΛΟΓΕΣ 4 Άγριες τεχνικές του Ψυχολογικού Πολέμου 

 

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση