Ο άνθρωπος ξέφυγε από τη ζωώδη κατάσταση όταν άρχισε να αποκτά συνείδηση. Από εκείνη την ώρα έπαψε να ενεργεί μόνο με βάση τα ένστικτα και κάποιες ενέργειές του άρχισαν να περνούν από τη νόηση, το μυαλό του. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Μέχρι σήμερα πολλές ενέργειες του ανθρώπου δεν εκτελούνται συνειδητά. Οι επιστήμονες στον κλάδο της Ψυχολογίας για ότι δεν περνά από το συνειδητό, το ονομάζουν ένστικτο, ασυνείδητο και υποσυνείδητο. Εμείς δεν θα κάνουμε εδώ διάκριση στην ορολογία που χρησιμοποιείται. Σκοπός μας είναι να εξετάσουμε επιγραμματικά την εκμετάλλευση των ενστίκτων στον Ψυχολογικό Πόλεμο.

Εκ πρώτης όψεως οι Τεχνικές στις οποίες θα αναφερθούμε φαίνονται ασύνδετες μεταξύ τους. Κατά βάθος τις διαπερνά μια κόκκινη κλωστή: Παρακάμπτουν τη νόηση και στοχεύουν άμεσα στο υποσυνείδητο για να επηρεαστούν οι αποφάσεις των ανθρώπων.

Απειλή, Κινδυνολογία, Φόβος

Ο λαός σήμερα απειλείται ότι αν δεν κυβερνήσει ένα από τα αστικά κόμματα, ή ένας συνασπισμός από κόμματα του Ευρωμονόδρομου, θα έρθει η απόλυτη καταστροφή. Καλλιεργείται ο φόβος ότι οι τράπεζες θα πτωχεύσουν, οι μεγάλες επιχειρήσεις θα φύγουν από την Ελλάδα, ο λαός θα χάσει τις οικονομίες που έχει για μια ώρα ανάγκης, θα πτωχεύσει, κλπ. Κάτω από αυτές τις απειλές ο ψηφοφόρος αισθάνεται ότι παρά την τυχών διαφορετική άποψή του, θα πρέπει να ψηφίσει ένα από τα κόμματα, που υπόσχονται παραμονή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο Ευρώ.

Απειλείται με τον κίνδυνο ενός Grexit,, μιας άτακτης χρεοκοπίας, τον κίνδυνο να μην πληρωθούν μισθοί και συντάξεις, τον κίνδυνο νέας μείωσης μισθών και συντάξεων, τονκίνδυνο πολιτικής αστάθειας, ακυβερνησίας, τον κίνδυνο κουρέματος καταθέσεων, τον κίνδυνο επιβολής νέων φόρων, τον κίνδυνο νέων απολύσεων κλπ.

Την απειλή τη διαδέχεται ο φόβος και στη συνέχεια η τάση για υποταγή. Έτσι αυτή η Τεχνική του Ψυχολογικού Πολέμου έχει σαν αποτέλεσμα ο ψηφοφόρος να χάνει την ικανότητα να σκεφτεί λογικά, οδηγείται σε αποφάσεις που εξυπηρετούν το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και κάνει παράλογες επιλογές, που δεν τον συμφέρουν.

Ενοχή

Συνειδητή προσπάθεια να δημιουργηθούν στο λαό ενοχές, ώστε να αποδεχθεί την τιμωρία του. Όταν για παράδειγμα ο λαός πιστέψει ότι “Μαζί τα φάγαμε”, δηλαδή ότι έχει ωφεληθεί από τα χρέη που δημιούργησε το κεφάλαιο, τότε θεωρεί ότι έχει ηθική υποχρέωση να εκπληρώσει τις απαιτήσεις των δανειστών και να συμμετάσχει στην αποπληρωμή του χρέους. Με βάση αυτή την Τεχνική καλλιεργούνται κι άλλες ενοχές, για παράδειγμα ότι για το δημόσιο χρέος φταίνε οι υψηλοί μισθοί και οι συντάξεις, οι υπεράριθμοι και οι τεμπέληδες υπάλληλοι του δημοσίου. Πιστεύοντας ότι γα τη φυγή των κεφαλαίων και εταιριών φταίνε οι υψηλοί μισθοί δέχεται περικοπές στο μισθό του. Θεωρώντας ότι για την πτώση του τζίρου των καταστημάτων φταίνε οι συχνές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις δεν συμμετέχει στους λαϊκούς αγώνες. Ακούγοντας τις συμβουλές των “ειδικών” πως αν πληρωθούν οι δυσβάσταχτοι φόροι που του επιβάλλονται θα έρθει μια ανάκαμψη προς όφελος του λαού πληρώνει όλα τα χαράτσια.

Μέσα από τις ενοχές που του καλλιεργούν τα κέντρα παραγωγής του Ψυχολογικού Πολέμου υποτάσσεται και περιθωριοποιείται. Ταυτόχρονα ακολουθεί τα κόμματα που δίνουν κάλπικες υποσχέσεις για αποπληρωμή του χρέους, πράγμα που θα έχει σαν συνέπεια και την εξάλειψη των ενοχών του.

Μικρότερο κακό

Ο ψηφοφόρος καλείται να μην ψηφίσει το κόμμα που πιστεύει ότι εκφράζει τα συμφέροντά του αλλά να επιλέξει ένα άλλο, που θα του εξασφαλίσει ότι θα πάθει μικρότερο κακό σε σχέση με ένα μεγαλύτερο. Παραδείγματα: Γίνεται προσπάθεια να πεισθεί ο λαός πως τα μνημόνια είναι ο άδικος αλλά ο λιγότερο οδυνηρός δρόμος για τη σωτηρία του. Τα αστικά κόμματα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είναι αντιμνημονιακά στα λόγια και μνημονιακά στην πράξη. Μικρότερο κακό θεωρείται το να μειωθούν μισθοί για να επιζήσουν οι εταιρίες, να μειωθούν οι συντάξεις για να μη χρεοκοπήσουν τα ταμεία, να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι για να μην πληρώνει ο λαός τους “χαραμοφάηδες. Με την επιλογή του μικρότερου κακού ο λαός σύρεται διαρκώς στο μεγαλύτερο κακό. Αυξήθηκε η ανεργία, μειώθηκαν οι συντάξεις, καταργήθηκαν δικαιώματα στην υγεία-πρόνοια-παιδεία και ταυτόχρονα ο λαός από το 1ο Μνημόνιο σύρθηκε στο 2ο, μετά στο 3ο και τα χειρότερα έπονται.

Τεχνητή ευφορία

Ο λαός έχει μπει εδώ και μια πενταετία σε μια αυξανόμενη απογοήτευση και απαισιοδοξία. Γι αυτό διαρκώς ντοπάρεται με στατιστικές αλχημείες, εξωπραγματικές εκτιμήσεις και ευοίωνες προβλέψεις οικονομικής ανάκαμψης με την προϋπόθεση να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας το ένα ή το άλλο αστικό κόμμα. Με αυτό τον τρόπο καλλιεργείται η αναμονή, η παθητική αποδοχή των αντιλαϊκών μέτρων που διαρκώς θεωρεί ότι είναι τα τελευταία. Αυτοί που ερμηνεύουν τα στατιστικά στοιχεία, οικονομολόγοι, στελέχη τραπεζών και επιχειρηματιών, προβλέπουν “έξοδο από το τούνελ”, δημιουργώντας μια ψεύτικη ευφορία. Αυτή δεν αφορά μόνο τις προεκλογικές περιόδους. Ας θυμηθούμε ότι ο λαός ντοπαρισμένος με κάλπικα αισθήματα αισιοδοξίας έτρεξε να “παίξει” τις οικονομίες του στο Χρηματιστήριο, για να μη χάσει την ευκαιρία να κερδίσει. Μέσα σ΄ αυτό το κλίμα τεχνητής ευφορίας η κυβέρνηση οδήγησε τα ασφαλιστικά ταμεία στο τζογάρισμα των αποθεματικών τους, με αποτέλεσμα να τα οδηγήσει μέσα σε μια νύχτα στην πτώχευση. Οι ηγέτες των αστικών κομμάτων εμφανίζονται καθημερινά στην τηλεόραση με πλατιά χαμόγελα, αισιόδοξες προβλέψεις, δίνοντας ανέξοδες υποσχέσεις με σκοπό να αποσπάσουν τη ψήφο του λαού. Ο λαός συνεχίζοντας να πέφτει στην παγίδα βλέπει τη ζωή του να χειροτερεύει από την δεύτερη κιόλας μέρα των εκλογών.

Ψευδαισθήσεις - Αυταπάτες

Ψευδαισθήσεις είναι ένα περίπλοκο σύμπλεγμα συναισθημάτων, που σχετίζονται τόσο με την καθημερινή πρακτική (εργασιακές σχέσεις, αποφάσεις, πολιτικές επιλογές) όσο και με τη γενική στάση απέναντι στη ζωή. Κάνουν τον άνθρωπο να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα και επομένως να χάνει την ικανότητα να αποφασίζει σωστά για τη ζωή και το μέλλον του.

Στον εργάτη για παράδειγμα, έχει δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση ότι το αφεντικό του τον ταΐζει, ενώ στην πραγματικότητα ο εργάτης παράγει την υπεραξία που πλουτίζει το αφεντικό. Σε όλο το λαό δημιουργείται η αυταπάτη πως αν δεχθεί περικοπές μισθών, συντάξεων και δικαιωμάτων θα σωθεί από την καταστροφή, ενώ στην πραγματικότητα αυτά τα καταστροφικά για το λαό μέτρα σώζουν την αστική τάξη από την κατάρρευση. Υφίσταται διαρκώς μια πλύση εγκεφάλου πως όταν λείψουν οι φοροφυγάδες, οι τοκογλύφοι, οι κλέφτες, οι αδικαιολόγητες σπατάλες, η κακοδιαχείριση, ο αλόγιστος καταναλωτισμός, θα υπάρχει ευημερία και δίκαιη κατανομή του πλούτου. Όλα αυτά είναι μεν υπαρκτά προβλήματα, αλλά η μεγαλύτερη κλοπή είναι αυτή που πραγματοποιείται δια του νόμου. Νόμιμες και παράνομες κλοπές είναι σύμφυτες με τον καπιταλισμό, είναι ο τρόπος λειτουργίας του, είναι όρος για την επιβίωσή του. Επομένως δεν είναι δυνατόν να καταργηθούν αν δεν καταργηθεί ο ίδιος ο καπιταλισμός.

Ο λαός οδηγείται στις κάλπες με την ψευδαίσθηση πως μέσα από τις εκλογές εκφράζεται η λαϊκή βούληση, πως εξασφαλίζεται η εκπροσώπηση των συμφερόντων του λαού στο κοινοβούλιο. Η αλήθεια είναι ότι ψηφίζοντας οποιοδήποτε από τα αστικά κόμματα, ο λαός επιλέγει τα πρόσωπα που θα φροντίσουν για τη συνέχιση της εκμετάλλευσής του από το κεφάλαιο.

Συνειρμοί

Το μυαλό του ανθρώπου έχει την ικανότητα να συνδέει διάφορα στοιχεία με κάποια άλλα, όπως άτομα, ομάδες, ιδέες, έννοιες, αξίες κλπ. Οι σχέσεις που δημιουργούνται, ονομάζονται συνειρμοί και διαμορφώνονται ανάλογα με την εποχή και την προσωπική πείρα κάθε ανθρώπου. Οι συνειρμοί χρησιμεύουν σαν ψυχολογικό όπλο στην αστική προπαγάνδα. Υποδηλώνουν ότι κάποιοι άνθρωποι ή έννοιες έχουν θετικές ή αρνητικές ιδιότητες, που στην πραγματικότητα δεν έχουν, ότι κάποια έχουν αξία, που στην πραγματικότητα δεν έχουν.

Για παράδειγμα, για να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ο ομιλητής είναι πατριώτης, τοποθετείται δίπλα του μια σημαία. Εθνικιστικά και φασιστικά κόμματα χρησιμοποιούν τη σημαία, τον Εθνικό Ύμνο, πατριωτικά εμβατήρια και εθνικιστικές ιδέες για να δημιουργήσουν την εντύπωση πως είναι πατριώτες και να νομιμοποιήσουν στις συνειδήσεις των απλών ανθρώπων τις εγκληματικές πράξεις τους.

Κλασσικό παράδειγμα ψυχολογικής πίεσης μέσω συνειρμών είναι η θεωρία “των δύο άκρων”, που δημιουργεί στους ψηφοφόρους αισθήματα ανασφάλειας διότι αυτή καθ΄ αυτή η λέξη “άκρο” προκαλεί φόβο και τάση αποφυγής (άκρο ενός γκρεμού”, ακραία φαινόμενα, ακραία φτώχεια, ακροβασία, κ.α.) Χαρακτηρίζοντας το Κομμουνιστικό Κόμμα σαν ακραίο κόμμα δημιουργούνται απωθητικές τάσεις προς αυτό. Τοποθετώντας στη μία άκρη το φασισμό και στην άλλη τον κομμουνισμό εξισώνουν την πιο αντιδραστική μορφή του καπιταλισμού με την αταξική κοινωνία, που αντικειμενικά θα διαδεχθεί τον καπιταλισμό. Αυτή η Τεχνική αποτελεί και επίσημη πολιτική της Ε.Ε που βγάζει στην παρανομία τα κομμουνιστικά κόμματα σε όποια χώρα της Ευρώπης δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες .

Κίνητρα

Κίνητρο είναι ένα ψυχολογικό τέχνασμα, που οδηγεί έναν οργανισμό να κινηθεί, να δραστηριοποιηθεί προς μια κατεύθυνση, προς ένα στόχο. Τα κίνητρα στοχεύουν απευθείας στο υποσυνείδητο και όχι στη λογική. Τα κίνητρα δε μιλάνε ολόισια στους ανθρώπους, αλλά προσπαθούν να προκαλέσουν μια επιθυμητή αντίδραση, να ενεργοποιήσουν ορισμένες ορμές. Εκμεταλλεύονται υπαρκτές ανάγκες του ανθρώπου για υλική και συναισθηματική ασφάλεια, για κοινωνική αναγνώριση, για εκτίμηση, για επικοινωνία, για βελτίωση του βιοτικού επιπέδου. Με την αμοιβή και την ποινή, δηλαδή με το καρότο και το μαστίγιο ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των κινήτρων.

Προπαγανδιστές χρησιμοποιούν τα κίνητρα ώστε οι άνθρωποι να παίρνουν αποφάσεις που βλάπτουν τα πραγματικά τους συμφέροντα. Δραστηριοποιούνται σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής, πολιτικής, πνευματικής ζωής,όπως είναι η εργασία, η ξεκούραση, η μάθηση, η πληροφόρηση, οι πολιτικές επιλογές. Τα άτομα αυτά κυριολεκτικά ρημάζουν τις ζωές και τα μυαλά των απλών ανθρώπων. Για να έχει αποτελεσματικότητα η Τεχνικής τους έχουν ήδη προετοιμάσει κατάλληλη βάση μέσα από το εκπαιδευτικό σύστημα, με τη δημιουργία κοινωνικών προτύπων, τρόπου ζωής, εργασιακών σχέσεων κλπ. Υπάρχει μια ολόκληρη βιομηχανία μελέτης και κατασκευής των υποσυνείδητων κινήτρων, που επηρεάζουν από μεμονωμένα άτομα και ομάδες μέχρι ολόκληρους λαούς.

Τα ΜΜΕ δημιουργούν “καταναλωτές” βομβαρδίζοντας με διάφορα κίνητρα τους εργαζόμενους: Οι μεγαλοεκδότες προσφέρουν δωρεάν CD, DVD, περιοδικά, βιβλία, κουπόνια αγοράς από σούπερ μάρκετ και άλλα δώρα. Με κίνητρο να κερδίσουν το δώρο οι αναγνώστες “αγοράζουν” τις πολιτικές αντιλήψεις της αστικής τάξης που εκπροσωπούν οι εφημερίδες τους. Το κέρδος λειτουργεί σαν το πιο εύχρηστο κίνητρο, διότι αποτελεί τη βάση της λειτουργίας του καπιταλισμού. Έτσι οι ψηφοφόροι αντί να επιλέξουν αυτό που τους συμφέρει μετά από ώριμη σκέψη κάνουν λαθεμένες επιλογές που τους ζημιώνουν

Αποπροσανατολισμός

Πραγματοποιείται με τεχνάσματα που παραπλανούν τις λαϊκές δυνάμεις και τις οδηγούν σε αδιέξοδα μονοπάτια, μακρυά από το στόχο τους. Τις διασπά, τις κάνει πιο αδύνατες, πιο ευάλωτες, λιγότερο απειλητικές για το κοινωνικό σύστημα. Τις οδηγεί στο να μη στοχεύουν τον ταξικό τους αντίπαλο αλλά τη σκιά του. Αντί να πολεμούν την αρρώστια πολεμούν τα συμπτώματά της. Αντί να είναι σταθερά στραμμένο το μέτωπό τους ενάντια στον ίδιο τον καπιταλισμό το στρέφουν στα παράγωγά του, στους εκπροσώπους του, στους μηχανισμούς του, στους “κακούς καπιταλιστές” στους “ανίκανους πολιτικούς, πρωθυπουργούς, υπουργούς, βουλευτές, διαπραγματευτές, κοκ. Τα βάζουν με πιόνια του καπιταλισμού, όπως είναι οι ξένοι, οι κακοί Ευρωπαίοι εταίροι οι κερδοσκόποι, τα golden boys, τα “λαμόγια”, οι “κλέφτες”, οι “επίορκοι”, οι “τεμπέληδες” και άλλα παράσιτα.

Στήριγμα στις αντιλαϊκές πολιτικές αποτελούν οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες που κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους βάζοντας ακίνδυνους για το καπιταλιστικό σύστημα και τους εκφράζουν με συνθήματα, όπως “να φύγει η κυβέρνηση”, “κάτω οι κλέφτες”, “απολύστε την τρόικα”, κ.ά.

Τηλεοπτικές Τεχνικές (σκηνοθεσία)

Πρόκειται για τεχνικές που είναι εμπνευσμένες από τις σκηνοθετικές τεχνικές του θεάτρου και του κινηματογράφου καθώς επίσης και από τις τεχνικές του μάρκετινγκ. Οι δημοσιογράφοι όταν παίρνουν συνεντεύξεις από εκπροσώπους της αστικής τάξης κάνουν ερωτήσεις, που ενώ φαίνεται ότι έχουν χαρακτήρα “ανάκρισης” στην ουσία δίνουν την ευκαιρία στο πολιτικό πρόσωπο να αναπτύξει την άποψή του και να αρνηθεί ή να παρακάμψει τις κατηγορίες των αντιπάλων του. Προβαίνουν σε κατηγορίες χωρίς αποδείξεις. Χρησιμοποιούν όρους και ακατανόητες εκφράσεις, για να δημιουργήσουν σύγχυση στα μυαλά των τηλεθεατών ή προβαίνουν σε έμμεσες απειλές με στόχο τον εκφοβισμό τους. Συχνά χρησιμοποιούν την Τεχνική της λαθεμένης σύγκρισης, δηλαδή της σύγκρισης με κάτι ανόμοιο, μη συγκρίσιμο.

Όταν σε μια συνέντευξη προσκαλείται ένας εκπρόσωπος ταξικά προσανατολισμένος τότε η αντιμετώπισή του είναι διαφορετική. Ο δημοσιογράφος με διφορούμενες λέξεις, παρεμβάσεις, προσπαθεί να διασπάσει την προσοχή του. Χρησιμοποιεί πλάγιες επιθέσεις, με σκοπό να προκαλέσει εκνευρισμό, να οδηγήσει σε ψυχολογική άμυνα τον εκπρόσωπο των λαϊκών συμφερόντων. Με απανωτές ερωτήσεις και διακοπές για διαφημίσεις προσπαθεί να αποδιοργανώσει τη σκέψη του, να τον κάνει να νοιώσει αβεβαιότητα για την ικανότητά του να υπερασπίσει την άποψή του, να του στερήσει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει τα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτει και προσπαθεί να τον κάνει να αισθανθεί ανασφαλής και ευάλωτος.

Πάμε με το νικητή

Πρόκειται για μια πολύ παλιά Τεχνική made in USA. Στηρίζεται στο ότι όταν βρίσκεται ένα άτομο ανάμεσα σε πολλούς αισθάνεται αίσθημα ασφάλειας. Θεωρεί πως οι πολλοί δεν μπορεί να κάνουν λάθος. Αισθάνεται τη σιγουριά, πως όλοι έχουν την ίδια άποψη μ' αυτόν και πως οι πολλοί μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα καλύτερα από τους λίγους. Αυτή η άποψη τον απομακρύνει από την ουσία των προβλημάτων και τους λόγους που τα δημιούργησαν. Τον κάνουν να ενεργεί μηχανικά με τη λογική μιας ένταξης στην ομάδα κάποιων πραγματικά πολλών, ή ακόμη και κάποιων που με κατάλληλα σκηνοθετικά κόλπα εμφανίζονται στις τηλεοπτικές κάμερες ότι ήταν πολλοί.

Πείθονται ότι το συμφέρον τους είναι να υποστηρίξουν αυτό που πρόκειται να υποστηρίζει η πλειοψηφία, δηλαδή ο νικητής διότι ο νικητής είναι αυτός που στο μέλλον θα βγει κερδισμένος. Αν μετεκλογικά βρεθεί με τη μειοψηφία... θα μείνει “εκτός νυμφώνος”, στο περιθώριο. Είναι με άλλα λόγια η πρόταση “έλα με τους ισχυρούς, με τους νικητές, αυτό είναι το συμφέρον σου”, κάνε αυτό που κάνουν όλοι. Με παρόμοια λογική κινείται και η θεωρία της χαμένης ψήφου.

Η αντίληψη “πάμε με το νικητή” μετατρέπει τους σκεπτόμενους ανθρώπους σε πρόβατα, που έχουν ανάγκη να ενταχθούν σε μια μεγάλη ομάδα με “χαρισματικό” ηγέτη και που μέσα της θα αισθάνονται οι ίδιοι σπουδαίοι και δυνατοί. Η ομάδα αυτή στην πραγματικότητα είναι μια αγέλη, που σέρνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και συνολικά λειτουργεί αντίθετα από το συμφέρον της.

----------------------------------------------------

Εκτενέστερη πληροφόρηση για τις παραπάνω Τεχνικές:

Φόβος

Μικρότερο κακό

Τεχνητή ευφορία

Ψευδαισθήσεις - Αυταπάτες

Συνειρμοί

Κίνητρα

Αποπροσανατολισμός

Τηλεοπτικές Τεχνικές (σκηνοθεσία)

Πάμε με το νικητή

-------------------------------------------------------------

Επόμενη ομάδα με τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται

στον Ψυχολογικό Πόλεμο:

Εκλογές. Η επίθεση στη νόηση των ψηφοφόρων 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση