Και να, που ένας Βούλγαρος υπουργός έλυσε μαγικά το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης. Η λύση αυτή σαρώνει το διαδίκτυο με τη μέθοδο του Fwd. Πρθ.και προκαλεί ποικίλα σχόλια, πίσω από τα οποία κρύβονται οι ανησυχίες, φοβίες, οι προκαταλήψεις, ο ψυχισμός και η ιδεολογία κάθε ατόμου.

Παραθέτουμε χωρίς περικοπές το κείμενο, που κυκλοφορεί, μαζί με την παρότρυνση για διάδοσή του:

Διαδώστε το!. ΄να μάθημα για τους δικούς μας υπουργούς! Ένα δίδαγμα από τον Βούλγαρο Υπουργό Εσωτερικών! Στα σύνορα της Βουλγαρίας με την Τουρκία έχουν συγκεντρωθεί ομάδες λαθρομεταναστών από τη μεριά της Τουρκίας που θέλουν να μπουν στην Βουλγαρία, οι Βουλγαρικές αρχές αρνούνται να τους δεχθούν, πηγαίνει εκεί ο Βούλγαρος Υπουργός και ταυτόχρονα μαζεύονται οι “Αντιρατσιστές Βούλγαροι” οι οποίοι απαιτούν από τις Βουλγαρικές αρχές ελεύθερη διέλευση των λαθρομεταναστών στο Βουλγαρικό έδαφος. Τότε ο Βούλγαρος Υπουργός δίνει την εντολή να συλληφθούν όλοι οι αντιρατσιστές με την κατηγορία της διαταραχής της δημόσιας τάξης και να αφεθούν ελεύθεροι εφ' όσον κάνουν μία εκ των δύο γραπτών δηλώσεων

1 Ότι θέλω την ελεύθερη διέλευση των λαθρομεταναστών στο Βουλγάρικο έδαφος και είμαι έτοιμος να φιλοξενήσω έναν από αυτούς για όσο διάστημα μείνει στην Βουλγαρία και να του παρέχω εργασία, τροφή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

  1. Ότι αρνούμαι να δεχθώ λαθρομετανάστη στο σπίτι μου και κατ' επέκτασιν συμφωνώ με τις θέσεις της κυβέρνησης της μη αποδοχής τους στο Βουλγαρικό έδαφος.

Το λέτε να έγινε;

Όλοι οι Αντιρατσιστές ξαφνικά έγιναν ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ και δήλωσαν ότι συμφωνούν με την κυβέρνηση να μη δέχεται τους λαθρομετανάστες!..”

Το αυγό του Κολόμβου

Να λοιπόν Βουλγάρικη λύση: Όσοι δεν είσαστε ρατσιστές και δεν μπορείτε ή δεν δεχόσαστε να αναλάβετε προσωπικά τη φροντίδα για τους λαθρομετανάστες, είναι καιρός να γίνετε ρατσιστές.

Εμείς δεν θα ερευνήσουμε αν είναι αλήθεια αυτή η ιστορία. Σημασία έχει ποιες είναι οι αντιδράσεις των παραληπτών-διακινητών του μηνύματος στο διαδίκτυο και στη συνέχεια τι και ποιος κρύβεται πίσω από αυτή τη λύση. Ας δούμε αρχικά τις αντιδράσεις των παραληπτών.

Ρατσιστές-Αντιρατσιστές

  • Άλλοι αποδέχονται τη λύση και άλλοι απλά την απορρίπτουν θεωρώντας την ανόητη, χαλκευμένη και προϊόν των αντιδραστικών ρατσιστικών κύκλων, που λυμαίνονται στις μέρες μας το διαδίκτυο. Έχουμε δηλαδή από τη μια τους εκ πεποιθήσεως ρατσιστές και από την άλλη τους ασυζητητί αντιρατσιστές. Σημεία των καιρών, στα οποία θα επανέλθουμε.

Ρατσιστές κατά περίπτωση

  • Άλλοι τη θεωρούν χρήσιμη ανεξάρτητα αν είναι αληθινή ή ψεύτικη διότι θα μας βοηθήσει να σκεφτούμε -λέει- τι πρέπει να πράξουμε όταν έρθει η στιγμή να ερωτηθούμε και να πούμε το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ. Αυτοί δεν δηλώνουν ρατσιστές αλλά δεν απορρίπτουν την ιδέα να γίνουν ρατσιστές, ανάλογα με τις περιστάσεις. Ας θυμηθούμε ότι οι “περιστάσεις” έκαναν ρατσιστές τους λευκούς “κυνηγούς κεφαλών” των μαύρων στην Αμερική, οι “περιστάσεις” έκαναν ρατσιστές αυτούς που “δεν ήξεραν” τους μαζικούς διωγμούς και τα ολοκαυτώματα των Εβραίων, τους υποστηριχτές του απαρτχάιντ και τους κάθε λογής νεο-ρατσιστές και κρυπτο-ρατσιστές.

Αναποφάσιστοι “δημοκράτες”

  • Θεωρούν ότι πρέπει να ερωτηθεί ο λαός με δημοψήφισμα. Να πάρει δηλαδή το δίλημμα του Βούλγαρου υπουργού πανελλαδικές διαστάσεις, και κρυφά πίσω από το παραβάν, εκεί που δεν θα τους βλέπει κανείς να ρίξουν τη ρατσιστική τους ψήφο. Δημοκρατικές διαδικασίες δηλαδή. Επειδή θα είναι μάλλον σπάνιο να βρεθεί κάποιος που να έχει και την οικονομική δύναμη για να συντηρήσει ένα λαθρομετανάστη και τη δυνατότητα να του εξασφαλίσει εργασία η ρατσιστική απόφαση για τη δίωξη των λαθρομεταναστών θα είναι αποδεκτή από τη δημοκρατική πλειοψηφία. Μέσα στο δόκανο του δημοκρατικού εκβιασμού θα κρύψουν την προσωπική τους ενοχή πίσω από την απόφαση της “δημοκρατικής πλειοψηφίας”.

Οι μπερδεμένοι “σκεπτικιστές”

  • Πρόκειται για τους Ευρωπαϊστές που βλέπουν γύρω τους γενικά μια ιμπεριαλιστική απειλή των ΗΠΑ, που κυκλώνουν την Ευρώπη και επιβάλουν τη θέλησή τους στη FYROM, τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική (Αραβική άνοιξη), την Ουκρανία κ.α. Κινδυνεύουμε λοιπόν από την Αμερικάνικη παγκοσμιοποίηση που θα εξαφανίσει τον Ελληνισμό. Το μείζον θέμα επομένως δεν είναι οι λαθρομετανάστες αλλά η επερχόμενη... εξαφάνιση των γνήσιων Ελλήνων μέσα σε δυο-τρεις δεκαετίες. Πίσω από την κινδυνολογία κρύβεται η άρνηση να δοθεί απάντηση στο πρόβλημα των λαθρομεταναστών.

Οι αγανακτισμένοικαι απελπισμένοι “αυτόχειρες”.

  • Αυτοί παθαίνουν ψυχολογική κρίση. Πανικόβλητοι από την παρουσίαση του προβλήματος συμπεραίνουν ότι η σύγχρονη Ελλάδα αξίζει να εξαφανιστεί διότι δεν έχει τίποτα να προσφέρει πια στην ανθρωπότητα. Ότι είχαμε να δώσουμε σαν Έλληνες το δώσαμε στην αρχαιότητα με τα αρχαία κείμενά μας, ενώ σήμερα έχουμε καταντήσει τεμπέληδες του Δημοσίου, λαμόγια, ένας λαός για κλάματα. Εκείνο που μας αξίζει -λέει- είναι η εξαφάνιση.

Ο κοινός παρονομαστής όλων αυτών των απόψεων

Όσους και να ρωτήσει κανείς, ίδιες ή παρεμφερείς απαντήσεις θα πάρει. Όλες έχουν ένα κοινό παρονομαστή: Προσπαθούν να βρουν λύση που να δίνει μερική λύση στο πρόβλημα. Αν η Ελλάδα δεν είχε το πρόβλημα, αν οι λαθρομετανάστες προτιμούσαν μόνο τη Βουλγαρία ή την Ιταλία τότε κανείς δε θα ενδιαφερόταν. Όταν δηλαδή το σπίτι του γείτονά σου καίγεται άστο να καίγεται. Αν μπορούμε να θωρακίσουμε τον Ελληνικό χώρο με τείχη, νάρκες, στρατό, ναυτικό, αεροπορία, με οποιοδήποτε μέσο και οι λαθρομετανάστες κατευθυνθούν προς άλλες χώρες, το πρόβλημα θα είχε λυθεί. “Καθένας για την πάρτη του και ο Θεός για όλους”, που λένε...

Όλοι αυτοί στην ουσία ζητούν με ένα ναι ή με ένα όχι να δοθεί λύση σε ένα πρόβλημα πυροσβεστικά, ευκαιριακά, χωρίς να παίρνουν καθόλου υπόψη τους τα δεδομένα του προβλήματος. Ζητούν θεραπεία χωρίς να αγγίζουν δηλαδή την αιτία που προκαλεί το πρόβλημα. Βλέπουν μόνο το αποτέλεσμα αγνοώντας τη μήτρα που γεννά το πρόβλημα.

Η ρίζα του προβλήματος

Είναι κοινό μυστικό, πως κάθε λαός αγαπά τον τόπο που γεννήθηκε , περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο τόπο. Το μαρτυρούν τα τραγούδια του, τα ποιήματά του, ο δημιουργικός προσανατολισμός του. Αυτό ισχύει τόσο για την εύφορη πεδιάδα, όσο και για τη στέπα, την έρημο, το απρόσιτο βουνό. Όλοι επιθυμούν να επισκεφθούν και άλλα μέρη, αλλά δεν έχουν λόγο να μεταναστεύσουν αν δεν αναγκαστούν να το κάνουν. Αναγκάζονται να καταφύγουν στον ξεριζωμό τους όταν ένας πόλεμος βάζει σε κίνδυνο την ίδια τη ζωή τους.

.Αυτό δεν ισχύει μόνο σήμερα. Να θυμηθούμε ότι στην εποχή που χτιζόταν ο Παρθενώνας -και γενικότερα στην αρχαιότητα όπου γης- ο νικητής σε ένα πόλεμο μετέτρεπε σε δούλους τους ηττημένους και τους μετέφερε στη χώρα του για να τους χρησιμοποιήσει σαν εργαλεία για την αύξηση της εμπορευματικής παραγωγής. Το ίδιο έγινε και πριν μερικούς αιώνες με τη βίαιη “μετανάστευση” των Αφρικανών στην Αμερική. Κατά τη μεταφορά 9 στους 10 δούλους έβρισκαν το θάνατο από τις κακουχίες του ταξιδιού, αλλά αυτό δεν ενοχλούσε τους αφέντες. Σήμερα που έχει καταργηθεί η δουλεία η μετανάστευση γίνεται “εθελοντικά”, κάτω από την απειλή των συνεπειών του πολέμου, της εξαθλίωσης και της μιζέριας. Επιδιώκουν την εξασφάλιση της ίδιας της ζωή τους. Αναζητούν μια καλύτερη ζωή..

Ποιος αναγκάζει σήμερα τους ανθρώπους να εκπατρισθούν; Οι συνέπειες της καταστροφής και της ληστείας του τόπου τους. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι που εξαπολύουν τον ένα πίσω από τον άλλο οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ ρημάζουν τους λαούς, δημιουργούν τα μεταναστευτικά κύματα και στη συνέχεια προσπαθούν να θωρακίσουν τις χώρες τους από την εισροή των μεταναστών.

Η οριστική λύση του προβλήματος

Η ιστορία διδάσκει πως κανένας δεν είναι σε θέση να λύσει ένα πρόβλημα αν δεν παίρνει υπόψη του τις αιτίες που το γεννούν. Τα Βουλγάρικο “αυγό του Κολόμβου”, οι συζητήσεις που έχουν σκοπό να δώσουν μια πυροσβεστική λύση και αγνοούν συνειδητά ή ασυνείδητα τη ρίζα το κακού, το καπιταλιστικό εκμεταλλευτικό σύστημα στη σημερινή, ιμπεριαλιστική τελική του φάση, δεν έχουν και δεν πρόκειται να έχουν κανένα αποτέλεσμα.

Ωραία! Συμφωνούμε -λένε μερικοί- να τον πολεμήσουμε τον ιμπεριαλισμό, αλλά τώρα τι γίνεται; Την ώρα που τα λέμε όλα αυτά νέοι λαθρομετανάστες μπαίνουν στη χώρα και το πρόβλημα μεγαλώνει.

Η απάντηση είναι καθαρή: Οι μεγάλες πυρκαγιές δε σβήνουν ρίχνοντας νερό με τον κουβά. Ή καταλαβαίνουμε και πολεμάμε το κακό στη ρίζα του, ή το πρόβλημα θα διαιωνίζεται μέχρι να αποφασίσουμε να χτυπήσουμε τη μήτρα του κακού. Αυτός ο αγώνας έχει και βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα ανακούφισης και μακροπρόθεσμη ριζική επίλυση του προβλήματος.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση