Αντιγράφουμε ένα άρθρο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ, αρχίζοντας... από το τέλος: “Το άρθρο αυτό δεν αποτελεί προπαγάνδα, ούτε υπέρ ούτε κατά του κορανίου, δημοσιεύεται απλά προς γνώση με πηγή το βιβλίο του κ. Καθηγητή Σταύρου Θεοφανίδη”.

 

Eμείς θα συμπληρώσουμε ότι ανεξάρτητα από το βαθμό της αλήθειας που κρύβουν μερικές λέξεις μέσα σ΄ αυτό το άρθρο, αυτή καθ' αυτή η κυκλοφορία του στέλνει διάφορα μηνύματα προς τους αναγνώστες. Να τις δούμε αναλυτικά.

Αντιγράφουμε κατά λέξη το δημοσίευμα: «Οι Έλληνες [πάντα] θα. νικούν. Είναι θέλημα του Αλλάχ» [Surah ΧΧΧ, 1-5] (Φυσικά, με το ισχυρότερο όπλο στον κόσμο: τον πολιτισμό τους! Τα κανόνια σκουριάζουν. Ο πολιτισμός όμως διαιωνίζεται.)

Λίγοι γνωρίζουν ότι η ιερή λέξη «Κοράνιο» είναι ελληνικότατη και μάλιστα ομηρική*. Προέρχεται από το ιερό ελληνικό ρήμα «κορέω», που σημαίνει σπέρνω -τον Λόγο του Θεού!- και κατ' επέκταση «σαρώνω». Το ρήμα «κορέω» εκφράζει και την ιερή πράξη της δημιουργίας: όταν ο πατέρας μας «εκόρευσε», δηλαδή έσπειρε τον σπόρο του στην κόρη-μάνα μας και έπλασαν εμάς!

Σήμερα το ρήμα είναι γνωστό ως: «δια-κορεύω», από το κόρη: δια-κορεύω<κόρη. Δηλαδή η πιο δημιουργική πράξη στον κόσμο! Στο «Κοράνιο» (η λέξη είναι ΔΑΝΕΙΟ των Αράβων, Περσών και Τούρκων από το ελληνικό-ομηρικό: κορέω).

Το «Κοράνιο» έχει 114 «Κεφάλαια» (η αντίστοιχη «Αραβική» λέξη: «Surah» είναι και αυτή ελληνική, από το «Σειρά»).

Αλλά και η λέξη «Αλλάχ» είναι από το ελληνικότατο «άλιος», που είναι η πρωτο-ελληνική λέξη ήλιος: Ο πρώτος πρώτος Θεός του πρωτο-Έλληνα Πελασγού ήταν, όχι ο Δίας, όχι ο Κρόνος, αλλά ο Ήλιος! Που χαρίζει το φως και τη ζωή στους Ανθρώπους: άλιος**ήλιος**Ελλάς (=το Φως)**Hellas**(Η=Χ) Αλλάχ. Και το όνομα «Μωάμεθ» είναι δάνειο από το ελληνικότατο «μεγάθυμος» = ον με πλούσιο κόσμο ψυχής. Καθηγητής Πάντειου Πανεπιστημίου Σταύρος Θεοφανίδης, E-mail This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. (Αποσπάσματα από το Βιβλίο του « Τα Αγγλικά Είναι Ελληνική Διάλεκτος » (English is a Hellenic Dialect).

Στην εποχή μας ο λαός που στενάζει κάτω από το βάρος των μνημονίων (όποια ονομασία κι αν έχουν) συχνά ντοπάρεται από δημοσιεύματα, που βρίθουν από τέτοια στοιχεία,τα οποία από τη μια μεριά τονώνουν την πληγωμένη του αξιοπρέπεια κι από την άλλη τον επηρεάζουν αρνητικά. Παράδειγμα:

Οι Έλληνες πάντα θα νικούν”.

Αυτή είναι μια μεταφυσική αντίληψη, που δεν ισχύει ούτε για την Ελλάδα, ούτε για καμιά άλλη χώρα. Γενικά οι νίκες και οι ήττες αποκτούν διαφορετικό περιεχόμενο σε κάθε περίπτωση και είναι αποτέλεσμα των χαρακτηριστικών και των συγκυριών της εποχής, του συσχετισμού δυνάμεων και άλλων παραγόντων.

Εδώ απαιτείται να δούμε το θέμα πολύ συγκεκριμένα: Τι σημαίνει νίκη και τι σημαίνει ήττα σε μια ταξική κοινωνία; Αυτό που είναι νίκη για την άρχουσα τάξη μπορεί να είναι ήττα για τις εκμεταλλευόμενες τάξεις. Στις μέρες μας, που εξακολουθεί η οικονομική κρίση, που ξέσπασε το 2008, θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει σα νίκη την παραμονή της Ελλάδας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη. Οι κυβερνήσεις που διαπραγματεύονται την αποπληρωμή του “χρέους” ισχυρίζονται ότι οι θυσίες του Ελληνικού λαού έχουν πιάσει τόπο. Είναι σωστό αυτό;

Ποιος νίκησε και ποιος ηττήθηκε; Μπορεί να θεωρηθεί νίκη για το λαό η απώλεια του 40% του λαϊκού εισοδήματος, η απώλεια των εργατικών κατακτήσεων δεκαετιών, η κατάργηση των δικαιωμάτων του σε υγεία, πρόνοια, παιδεία, η ανεργία, η υποαπασχόληση, η υποβάθμιση των όρων διαβίωσης και των πολιτιστικών αξιών; Όχι! Είναι νίκη για την άρχουσα τάξη, που ενώ ένα κομμάτι της καταστρέφεται, στο σύνολό της καταφέρνει να διατηρεί την κυριαρχία της, να χειραγωγεί το λαό και να τον αναγκάζει να πληρώνει τη μερίδα του λέοντος για το ξεπέρασμα της κρίσης του κεφαλαίου. Είναι όμως ήττα για την εργατική τάξη και για τις άλλες εκμεταλλευόμενες τάξεις, διότι πλήρωσαν, πληρώνουν και θα εξακολουθούν να πληρώνουν μετά την πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή.

Επίσης είναι τελείως λαθεμένη η θέση ότι οι Έλληνες θα νικούν πάντα διότι διαθέτουν “το ισχυρότερο όπλο στον κόσμο: τον πολιτισμό τους!“ Ο πολιτισμός δεν είναι κάτι αυτοφυές ή στατικό. Ο πολιτισμός είναι συνάρτηση των δυνάμεων και των σχέσεων παραγωγής κάθε εποχής. Μεταβάλλεται συνεχώς, παίρνει διαφορετικές διαστάσεις και περιεχόμενο. Άλλη η Δημοκρατία, η Ελευθερία, τα αισθητικά κριτήρια, οι πολιτιστικές αξίες στην Αρχαία Ελλάδα, άλλες στο Μεσαίωνα και άλλες σήμερα. Οι λέξεις μπορεί να παραμένουν οι ίδιες, αλλά το περιεχόμενό τους εξελίσσεται ανάλογα με το κοινωνικό σύστημα σε κάθε εποχή. Κοινά χαρακτηριστικά μπορεί να υπάρχουν στις διάφορες εποχές. Ούτε ταυτότητα, αλλά ούτε και περίπτωση αναβίωσης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού υπάρχει. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν ισχύουν οι γενικεύσεις και οι πατριωτικές κορώνες που διδάσκονται στα σχολεία, και προπαγανδίζονται στο λαό.

Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από τη διακίνηση τέτοιων κειμένων;

Είναι καλό να μη χάνει ο λαός την ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο. Κακό είναι όμως να στηρίζεται για το σκοπό αυτό σε φράσεις και τσιτάτα, που τονώνουν έναν ύποπτο και αρρωστημένο πατριωτισμό. Κακό είναι η ελπίδα να στηρίζεται σε ουρανοκατέβατες λύσεις. Κακό είναι η ελπίδα να παραμένει ένα ευχολόγιο, να μη διαθέτει δικά της ποδάρια για να σταθεί όρθια. Κακό είναι να στηρίζεται σε φραστικά δεκανίκια αντιγραμμένα από το παρελθόν.

Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον από ψεύτικες ελπίδες. Η άρχουσα τάξη όμως έχει συμφέρον να τροφοδοτεί με αυταπάτες και ψεύτικες ελπίδες το λαό. Για την προσφορά “των αρχαίων ημών προγόνων”, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο Ένγκελς στον καιρό του έγραφε πως η ανθρωπότητα πάντα θα χρωστά ευγνωμοσύνη στην Αρχαία Ελλάδα”. Άλλο όμως να εκτιμάς την αξία ενός αρχαίου πολιτισμού και την αξία των εργαλείων που χρησιμοποίησε για τη μελέτη της εξέλιξης των ανθρώπων και άλλο να την πλασάρεις άλλοτε σαν πανάκεια “δια πάσαν νόσον” και άλλοτε σαν ελπίδα για έξοδο από την καπιταλιστική κρίση.

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Comments  

#1 Αλή αλ-Γιουνάνι 2016-04-10 23:23
https://ahmadeldin.org/2015/02/03/ellhnikes-lexeis/
Quote

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση