Μια καλή συνταγή για να αποπροσανατολίζουμε το λαό: Παίρνουμε μια ιστορική πραγματικότητα, προσθέτουμε μια εντυπωσιακή φωτογραφία, ένα ελληνικό ρητό και έναν ελκυστικό τίτλο. Κόβουμε και ράβουμε στα μέτρα μας την ιστορική πραγματικότητα, προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και έχουμε έτοιμη για σερβίρισμα στο ίντερνετ μια εύπεπτη σούπα.

Όσες περισσότερες τέτοιες σούπες γευτεί ο διαδικτυακός “καταναλωτής” τόσο μεγαλύτερη υπνηλία θα αποκτήσει.

Πρόσφατο παράδειγμα το κατασκεύασμα που κυκλοφόρησε στο ίντερνετ για την αχαριστία της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα, που την έχει ευεργετήσει και μάλιστα δύο φορές.

Η φωτογραφία που χρησιμοποιήθηκε δείχνει τον Κωνσταντίνο Καραμανλή -τότε υπουργό της κυβέρνησης Παπάγου- να υπογράφει το 1953 στο Λονδίνο το κούρεμα του χρέους της “πληγωμένης” Δυτικής Γερμανίας. Φωτογραφία αληθινή. Συνολικά 20 χώρες υπέγραψαν τη διαγραφή κατά 50% του Γερμανικού χρέους.

Το αγανακτισμένο κείμενο που συνοδεύει τη φωτογραφία κατηγορεί τη Γερμανία για σημερινή αχαριστία προς την Ελλάδα. Η Ελλάδα, λέει, κούρεψε “μεγαλόψυχα” 2 φορές τον περασμένο αιώνα το χρέος, που της όφειλε η Γερμανία. Το πρώτο κούρεμα του γερμανικού χρέους ήταν στο μεσοπόλεμο και το δεύτερο το 1953, απ΄ όπου προέρχεται και η φωτογραφία.

Τα δύο ρητά που προστέθηκαν και χρησιμεύουν σαν συμπέρασμα του δημοσιεύματος στο ίντερνετ είναι: "Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος αχάριστου"!!!” και "Ευγνωμοσύνη δεν χρωστάμε μόνο σ' αυτούς που μας έκαναν καλό, αλλά και σε αυτούς που δεν μας έβλαψαν ενώ θα μπορούσαν!!!".

Από το μύθο στην πραγματικότητα

Η διαγραφή μέρους του χρέους της Γερμανίας οφείλεται στη “μεγαλοψυχία” των νικητών απέναντι στον ηττημένο;

Πως εξηγείται ότι είναι δυο φορές αχάριστοι οι Γερμανοί; Η εξήγηση είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις οι καπιταλιστικές νικήτριες χώρες -ανάμεσα σ΄ αυτές και η Ελλάδα- αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα: την αλματώδη άνοδο του νεογέννητου σοσιαλιστικού συστήματος.

Την πρώτη φορά, στο μεσοπόλεμο, η ΕΣΣΔ, το πρώτο σοσιαλιστικό κράτος στον κόσμο, μια δεκαετία μετά την ίδρυσή του, είχε ήδη αντιμετωπίσει με επιτυχία τη διεθνή στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του και είχε αρχίσει να αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Τον ίδιο χρόνο οι καπιταλιστικές χώρες αντιμετώπιζαν τις συνέπειες της μεγάλης οικονομικής κρίσης του 1929. Τη δεύτερη φορά, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πλάι στην ΕΣΣΔ η Ανατολική Γερμανία και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης είχαν γυρίσει την πλάτη στον καπιταλισμό και είχαν αρχίσει να οικοδομούν το σοσιαλισμό.

Και στις δύο περιπτώσεις ο κίνδυνος να αποδείξει ο σοσιαλισμός την ανωτερότητά του είχε γίνει ένας πραγματικός εφιάλτης για τον καπιταλισμό. Η ισχυρή και αλάνθαστη ταξική συνείδηση του κεφαλαίου οδήγησε και τις δύο φορές στη λύση του κουρέματος του Γερμανικού χρέους, ώστε να ισχυροποιηθεί ξανά η ηττημένη καπιταλιστική Γερμανία και να συμπαραταχθεί στην αντιμετώπιση της πρόκλησης του σοσιαλιστικού συστήματος.

Ελληνική “μεγαλοψυχία” και ιστορικά συμπεράσματα

Η αστική τάξη της Ελλάδας είχε έναν ακόμη σοβαρό λόγο να υπογράψει τη διαγραφή του γερμανικού χρέους Παρόλον ότι είχε βγει νικήτρια από τον εμφύλιο, που είχε διεξάγει με τη βοήθεια της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ δεν ένοιωθε καμιά ασφάλεια. Εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει βίαια το λαϊκό κίνημα με διωγμούς φυλακίσεις, εξορίες και εκτελέσεις. Οι πολιτικοί της εκπρόσωποι ζητούσαν στηρίγματα για να παγιώσουν το αποτέλεσμα του εμφύλιου με κάθε τίμημα.

Με λίγα λόγια ούτε η Ελλάδα, ούτε οι άλλες καπιταλιστικές χώρες κούρεψαν το Γερμανικό χρέος από ευσπλαχνία. Εξυπηρετούσαν το γενικότερο συμφέρον τους. Αποφάσισαν να χάσουν λίγα για να μη τα χάσουν όλα αργότερα.

Η απόφαση της Ελλάδας για το κούρεμα του Γερμανικού χρέους δεν ήταν μια ελληνική ρεαλιστική λύση “σύμφωνα με τις οικονομικές δυνατότητες της Δυτικής Γερμανίας”. Ήταν η υιοθέτηση της απόφασης των μεγάλων καπιταλιστικών κρατών για την όσο γίνεται ταχύτερη νεκρανάσταση της Γερμανίας.

Η απόφαση αυτή δεν είχε καμία σχέση με τη δήθεν δημιουργία “φερεγγυότητας της Γερμανίας χωρίς ο δρόμος αυτός να περνά μέσα από τη φτώχεια του πληθυσμού της”. Η Δυτική Γερμανία έπρεπε να περάσει στο πλευρό των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της εποχής για να αντιμετωπίσει την ονομαζόμενη “κομμουνιστική απειλή.”

Δεν πρόκειται για κάποιο Ελληνο-Γερμανικό δανειακό παράδοξο, “οι οφειλέτες να μεταμορφώνονται ξαφνικά σε πιστωτές...” , όπως σερβίρεται στο ίντερνετ. Πρόκειται για τη βάση του καπιταλιστικού συστήματος, στο οποίο λειτουργεί ο νόμος του ισχυροτέρου. Δεν ήταν η “ισχυρή Ελλάδα”, που συμπόνεσε τους Γερμανούς και πήρε μια ακριβοδίκαιη ανθρωπιστική απόφαση. Ήταν η εξαρτημένη αστική τάξη της Ελλάδας, που στηριγμένη στα δεκανίκια που της προσέφερε ο ιμπεριαλισμός υπέγραψε δύο φορές το κούρεμα του Γερμανικού χρέους.

----------------------------------------------------------------------------------------- 

Σημειώσεις:

Το κείμενο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ περιέχει πληροφορίες και αριθμητικά στοιχεία, που πιθανόν είναι ακριβή. Η προπαγάνδα που κρύβεται μέσα στην πληροφόρηση ονομάζεται inforanda. Ενημερωθείτε για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, ώστε να μην πέφτετε θύματα της infoganda

Μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες κείμενο που κυκλοφορεί στο ίντερνετ.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση