Πανικός στο διαδίκτυο. Κραυγή απελπισίας: Χριστιανοί χανόμαστε!... Ο μουσουλμανικός πληθυσμός αυξάνεται ραγδαία!... Ξυπνήστε!...κάντε κάτι να σωθούμε!...

Εμείς τι να κάνουμε;

Να ακολουθήσουμε τη συμβουλή και να προωθήσουμε το μήνυμα σε όσους περισσότερους μπορούμε; Να αρχίσουμε να προσευχόμαστε; Να αρχίσουμε να διώχνουμε ομαδικά από την Ευρώπη τους μωαμεθανούς; Μήπως είναι καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά και να δούμε ποιος απειλεί ποιον και γιατί;

Βασικά δεν έχουμε λόγο να αμφισβητήσουμε τα στατιστικά στοιχεία που αναφέρουν την υπογεννητικότητα στις αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες και την αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού σ' αυτές. Ακόμη και αν είναι διογκωμένα δεν αλλάζουν την τάση. Σκεφτόμαστε πως το Ισλάμ είναι θρησκεία. Ο Χριστιανισμός είναι θρησκεία. Το ίδιο, όπως ο Βουδισμός, ο Ινδουισμός, ο Σιντοϊσμός, κ.α. Μπαίνει συνεπώς ένα απλό ερώτημα: Γιατί οι Μωαμεθανοί, ή οι οπαδοί οποιασδήποτε άλλης θρησκειας είναι χειρότεροι από τους Χριστιανούς; Η ερώτηση δεν είναι ούτε θρησκευτική ούτε ρητορική. Είναι ιστορική, πολιτική και επίκαιρη. Αφορά τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς Χριστιανούς πολιτικούς του 21ου αιώνα.

Η θρησκεία λύνει προβλήματα

Ο πρωτόγονος άνθρωπος στην πρώτη προσπάθειά του να αντιμετωπίσει τα φυσικά φαινόμενα και τους κινδύνους που τον απειλούσαν εφηύρε τη θρησκεία. Για τα μέτρα εκείνης εποχής αυτό ήταν ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Εξήγησε με βάση τις εμπειρίες του τα φυσικά φαινόμενα. Αργότερα με θρησκευτικούς κανόνες προσπάθησε να αντιμετωπίσει τα κοινωνικά προβλήματα, την κοινωνική και οικονομική ανισότητα. Οι θρησκευτικοί κανόνες όμως δεν λειτούργησαν σαν εργαλείο χειραφέτησης στα χέρια των πολλών, των φτωχών και των καταπιεσμένων αλλά γίνανε εργαλείο εκμετάλλευσης στα χέρια της άρχουσας τάξης. Οι μάγοι στην πρωτόγονη εποχή συχνά ήταν και αρχηγοί των φυλών. Οι Φαραώ ήταν και πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες.

Δεν χρειάζεται να μπούμε σε ιστορική επισκόπηση των θρησκειών. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στην Ιερά Εξέταση, στις Σταυροφορίες, στο ρόλο των θρησκειών απέναντι στα λαϊκά προοδευτικά κινήματα του 20ου αιώνα, απέναντι στο σοσιαλισμό, στην υπονομευτική δουλειά της εκκλησίας στην αντεπανάσταση στην Πολωνία, την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία κ.α. Αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στο σήμερα, στη φωτογραφία που κυκλοφόρησε στα ΜΜΕ από την κρίση στην Ουκρανία.

 

Συμβαίνουν στον 21ο αιώνα,τη σύγχρονη εποχή

xanomaste-propilakismos

Στη σύγχρονη εποχή Χριστιανοί προπηλακίζουν δημόσια το Γραμματέα του ΚΚ Ουκρανίας. Το θρησκευτικό αυτό μίσος δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τη βαρβαρότητα του Μεσαίωνα. Έτος 2014. Σήμερα. Δεν υπάρχει η πυρά της Ζαν Ντ΄ Άρκ. Δεν υπάρχουν τα φαντάσματα του Γκόγια. Υπάρχουν όμως οι ίδιες φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, οι δημόσιες εκτελέσεις με τότε. Τι έχουν να ζηλέψουν οι εκτελέσεις και τα βασανιστήρια χιλιάδων κομμουνιστών σε όλο τον κόσμο από τα κολαστήρια της Ιεράς Εξέτασης του Μεσαίωνα;

Τους 2 παγκόσμιους πόλεμους του 20ου αιώνα δεν τους ξεκίνησαν οι μουσουλμάνοι. Οι Χριστιανοί τους ξεκίνησαν. Τους τοπικούς πολέμους στην Άπω Ανατολή, στην Αφρική, στις πετρελαιοπαραγωγές χώρες δεν τις ξεκίνησαν Μουσουλμάνοι. Οι Χριστιανοί τους ξεκίνησαν.

Που καταλήγουμε λοιπόν

Το πρόβλημα των λαών όλου του κόσμου δεν είναι η αντίθεση ανάμεσα στις θρησκείες. Οι Μωαμεθανοί βλέπουν τους Χριστιανούς να τους βομβαρδίζουν, να τους καταδυναστεύουν, να τους εξοντώνουν γιατί έτυχε στο υπέδαφός τους να υπάρχει πετρέλαιο. Οι “Χριστιανοί” φοβούνται πως θα χάσουν την εκμετάλλευση του πετρελαίου επειδή οι ίδιοι έχουν υπογεννητικότητα, ενώ οι μωαμεθανοί γεννάνε σαν κουνέλια. Πως λύνεται λοιπόν το πρόβλημα;

Πριν απ' όλα πρέπει να βλέπουμε την αλήθεια κατάματα. Να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους: Για τα βάσανα των λαών, τα παλιά, τα σημερινά και τα μελλοντικά δε πρέπει να ενοχοποιείται η οποιαδήποτε θρησκεία αλλά το κοινωνικό σύστημα που παράγει και αναπαράγει αυτά τα βάσανα. Σήμερα αυτό το κοινωνικό σύστημα ονομάζεται καπιταλισμός. Η θρησκευτική αντιπαράθεση είναι μέσον, εργαλείο, αφορμή για να σκοτώνονται οι λαοί μεταξύ τους και να αφήνουν στο απυρόβλητο το τελευταίο εκμεταλλευτικό σύστημα, τον καπιταλισμό.

Κι εμείς τι να κάνουμε;

Όταν μας στέλνουν ένα αγωνιώδες μήνυμα, που μας προτρέπει να μη το προσπεράσουμε, αλλά να το στείλουμε σε όσους αγαπάμε, να μην σπεύδουμε να το πασάρουμε σε όλους τους γνωστούς και φίλους μας. Να σκεφτόμαστε.

Να βλέπουμε τη φάκα και όχι μόνο το τυρί. Ο αγώνας των λαών για το αύριο δεν θα κριθεί από την αντιπαράθεση των θρησκειών αλλά από τη μάχη ανάμεσα σε εκμεταλλευτές και τους εκμεταλλευόμενους. Δεν είναι προφητεία αυτό.

Είναι το αλφαβητάρι για να διαβάζουμε το σήμερα και να καταλαβαίνουμε όσα θα γίνουν αύριο.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση