Αμέσως μετά τις εκλογές συνήθως αρχίζει το ρεσιτάλ των απανταχού απατημένων, παραπλανημένων, αποπροσανατολισμένων, μετανιωμένων, με μια λέξη των κοψοχέρηδων: “ Την πάτησα!... Δεν τόξερα!...Να μου κοπεί το χέρι αν τους ξαναψηφίσω!” 

Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση δεν πρέπει να επαναληφθεί το ίδιο έργο.

Οι ψηφοφόροι, που δεν είναι ούτε ανόητοι ούτε ανεγκέφαλοι πρέπει να ψηφίζουν σύμφωνα με το πραγματικό συμφέρον τους. Ακριβώς σ' αυτό το σημείο παίζεται όλο το παιχνίδι. Χαμένοι, μπερδεμένοι, ζαβλακωμένοι ανάμεσα στην κινδυνολογία, στην προσπάθεια επιλογής του μικρότερου κακού, στις ψεύτικες υποσχέσεις, στις απατηλές ελπίδες τελικά επιλέγουν το μεγαλύτερο κακό. Δηλαδή τελικά ψηφίζουν ακριβώς αυτό που ΔΕΝ τους συμφέρει.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι ένα: Τι συμφέρει στο λαό. Άκρη μπορεί να βγάλει κανείς βασιζόμενος στην ιστορική αλήθεια ότι το κεφάλαιο και ο λαός έχουν αντίθετα συμφέροντα.

Το κεφάλαιο

Ντόπιο ή πολυεθνικό, τραπεζικό ή βιομηχανικό, με οποιαδήποτε μορφή κι αν εμφανίζεται έχει ένα και μόνο λόγο ύπαρξης: να εκμεταλλεύεται όσο περισσότερο μπορεί το λαό. Να τον εκμεταλλεύεται με “αναδιαρθρώσεις”, φόρους, περικοπές μισθών, συντάξεων και δικαιωμάτων. Σαν ποσοστό του λαού οι κεφαλαιοκράτες δεν είναι πάνω από το 1% του πληθυσμού. Αυτό το 1% έχει συμφέρον να αρμέγει το υπόλοιπο 99%.

Ο λαός

Αποδεικνύει καθημερινά, πως αυτός είναι που ταΐζει τα αφεντικά και όχι τα αφεντικά το λαό. Λογικά ο λαός θα έπρεπε να επιλέξει το δικό του κόμμα. Η επιλογή όμως δεν γίνεται ανάμεσα στο κόμμα που εκφράζει το λαό και σε ένα κόμμα του κεφαλαίου, αλλά ανάμεσα σε πολλά κόμματα, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο χρηματοδοτούνται από το κεφάλαιο και υποστηρίζουν κάποια από τις μερίδες του, τα αστικά κόμματα.

Τα αστικά κόμματα

Έχουν τις δικές τους ιδιομορφίες, τα δικά τους χρώματα, τα δικά τους επιχειρήματα, τις δικές τους ηγεσίες. Κανένα δε μοιάζει απόλυτα με το άλλο. Όλα όμως έχουν μια κοινή βάση: Δεν αμφισβητούν την εξουσία του κεφαλαίου και γι αυτό έχουν την άμεση υποστήριξη ή τουλάχιστον τις ευλογίες του κεφαλαίου. Αυτός είναι και ο λόγος που ανήκουν στην ίδια κατηγορία.

Σήμερα

Το κόμμα που εμπιστεύεται περισσότερο το κεφάλαιο είναι η ΝΔ. Όμως ψηφοφόροι από τη ΝΔ μετακινούνται άνετα και χωρίς ενδοιασμό στα άλλα αστικά κόμματα, στο ΠΑΣΟΚ, στο ΣΥΡΙΖΑ, στη ΔΗΜΑΡ, στη ΧΑ, στην ΑΝΕΛ στο ΠΟΤΑΜΙ κλπ. Με την ίδια ευκολία επικοινωνούν με το κόμμα του κεφαλαίου.

Είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ κόμμα του κεφαλαίου; Στο ερώτημα απαντά ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ: Υποκλίσεις και αγκαλιάσματα με το ΣΕΒ, με μια μερίδα του Ευρωπαϊκού κεφαλαίου, με τις ΗΠΑ, με το Βατικανό, με το Άγιο Όρος, με το Σίτι. Διακηρύσσει άλλο “μείγμα” πολιτικής και όχι άλλη πολιτική. Δεν τον προτιμά η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά έχει εξασφαλίσει την υποστήριξή του στις βασικές επιλογές της. Ο ΣΥΡΙΖΑ προβαίνει σε λεονταρισμούς με την ουρά στα σκέλια.

Αρχή των συγκοινωνούντων δοχείων”

Η αρχή αυτή στο μάθημα της φυσικής μας θυμίζει τα αστικά κόμματα. Όσα συγκοινωνούντα δοχεία και αν προσθέσεις στο σύστημα, όσα κι αν αφαιρέσεις επειδή τα δοχεία επικοινωνούν μεταξύ τους, το περιεχόμενό τους μένει εγκλωβισμένο και απλά μεταφέρεται από το ένα δοχείο στο άλλο. Στην πολιτική για τη μεγάλη μάζα των ψηφοφόρων αυτό σημαίνει παγίδευση και υποταγή στη λογική του κεφαλαίου.

Το ΚΚΕ

Δεν είναι αστικό κόμμα. Ιστορικά, θεωρητικά και πρακτικά είναι ο αντίπαλος του κεφαλαίου. Δεν προσκύνησε, ούτε προσκυνά κάποια μερίδα του κεφαλαίου. Μπαίνει πάντα μπροστά στους αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, της νεολαίας, της υπεράσπισης του πολιτισμού και των ιδανικών του ανθρώπου.

Δεν επιδιώκει μόνο την κατάκτηση της κοινοβουλευτικής εξουσία. Πρέπει να κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια ώστε να λειτουργήσει η οικονομική εξουσία προς όφελος του λαού. Γι αυτό δεν είναι δυνατόν να συνδεθεί με τα συγκοινωνούντα δοχεία. :

Οποιοσδήποτε κόμμα των συγκοινωνούντων δοχείων κι αν κυβερνήσει στις 26 Γενάρη το ΚΚΕ:

  • Θα συνεχίσει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση της νέας αντιλαϊκής λαίλαπας που έρχεται, οποιοδήποτε

  • Θα συνεχίσει να οργανώνει την πολιτική αντεπίθεση για να αντιληφθεί τελικά ο λαός ότι η παραμονή στο χώρο των συγκοινωνούντων δοχείων είναι καταστροφική για το λαό.

Πάντοτε στις εκλογές δημιουργείται η εντύπωση πως υπάρχουν πολλές επιλογές. Για το λαό όμως υπάρχουν μόνο μία: Αυτή που εξυπηρετεί τα ουσιαστικά συμφέροντά του. Χωρίς αυταπάτες, μακρυά από εκβιασμούς και γραφικούς λεονταρισμούς

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση