Είναι κακό να ονειρεύεται κανείς; Είναι κακό να θέλει ο φτωχός να γίνει πλούσιος δουλεύοντας; Είναι κακό ο επιστήμονας, αυτός που μόχθησε, που ξόδεψε τα νιάτα του μελετώντας, που ιδρώνει καθημερινά για ένα χαμηλό μισθό να πιστεύει ότι δικαιούται μια καλύτερη ζωή;

Είναι κακό να ζητάει κανείς μια δίκαιη κοινωνία; Είναι κακό με άλλα λόγια το American Dream, που στην ουσία εκφράζει την επιθυμία όχι μόνο των Αμερικανών αλλά όλων των εργαζομένων για μια καλύτερη ζωή;

Το όνειρο του φτωχού

Κάθε άλλο. Κακό είναι όμως να τρέφει κανείς αυταπάτες αγνοώντας τους αντικειμενικούς νόμους της κοινωνίας ή κάνοντας τα “στραβά μάτια” μπροστά στη στυγνή πραγματικότητα. Κακό είναι να πιστεύουν οι εργαζόμενοι πως αν δουλέψουν ηθικά, φιλότιμα, επιστημονικά, σκληρά θα αμειφθούν, θα διακριθούν, ότι μπορεί να γίνουν ακόμα και “Ωνάσηδες”.

Κατ΄ αρχήν να αποκλείσουμε το παραμύθι των λούστρων που γίνονται Ωνάσηδες. Ποτέ κανείς δεν μπήκε στην οικονομική ολιγαρχία χωρίς να εκμεταλλευτεί ξένη εργασία, χωρίς δηλαδή να καρπωθεί την υπεραξία που έχει παραχθεί από την εργασία άλλων εργαζομένων. Στην καλύτερη περίπτωση, ένας έξυπνος και εξειδικευμένος σε ένα τομέα αν δεν γίνει μικροεπιχειρηματίας, ίσως καταφέρει να γίνει ένα golden boy, να αμείβεται δηλαδή πλουσιοπάροχα για τις ειδικές υπηρεσίες που προσφέρει στο κεφάλαιο.

Το American Dream

Σε τι βαθμό ισχύει σήμερα το όνειρο του Αμερικανικού λαού για μια καλύτερη ζωή ; Εξακολουθεί να υπάρχει και να συντηρείται με όλα τα μέσα από την αστική τάξη της χώρας αλλά το φθείρει διαρκώς η πραγματικότητα. Ο γνωστός Μπιλ Γκέιτς στα νιάτα του ήταν ιδιοφυής στους υπολογιστές. Δεν έγινε όμως ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου χάρη στην ιδιοφυΐα του, αλλά χάρη στην ικανότητά του να εκμεταλλεύεται την υπεραξία εργαζομένων, στην αρχή μερικών και στη συνέχεια εκατοντάδων χιλιάδων.

Οι επίσημες στατιστικές λένε πως, παρά την ολοένα και μεγαλύτερη παραγωγή υλικού πλούτου, η εργατική τάξη και τα μικροαστικά στρώματα στις ΗΠΑ σταδιακά εξαθλιώνονται, ενώ μεγάλα τμήματα οδηγούνται στην ανεργία, στην απόλυτη εξαθλίωση.

Η αλήθεια

american-dream-2

Φαίνεται καθαρά ότι:

  • Το40% ζει στην εξαθλίωση ή στα όρια της φτώχειας

  • Το 20% βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ζει με το φόβο της εξαθλίωσης και κυνηγάει ένα εξωπραγματικό “όνειρο”.

  • Το 39% αγωνίζεται για να αποκτήσει μεγαλύτερη μερίδα από το “όνειρο”, που βυθίζει στη φτώχεια στους υπόλοιπους. Οι διαδοχικές στατιστικές δείχνουν ότι το ποσοστό αυτό συρρικνώνεται, καθώς το μεγαλύτερο τμήμα του μετατοπίζεται προς τα κάτω, προς όφελος ενός πολύ μικρότερου τμήματος, που συνεχώς αυξάνει τα κέρδη του.

  • Το 1% έχει στα χέρια του το 40% του πλούτου, που αφαιρέθηκε από το υπόλοιπο 99%

    Η αυταπάτη

Το America Dream είναι ένα όνειρο που συντηρείται από την αριθμητικά ασήμαντη μειοψηφία, που έχει στα χέρια της όχι μόνο τον πλούτο αλλά και τον Αμερικάνικο Προπαγανδιστικό Μηχανισμό.

Στον 21ο αιώνα εξακολουθούν να υπάρχουν εκατομμύρια λαού, που πιστεύουν στο American Dream, διότι ο μηχανισμός αυτός

  • Αποκρύπτει από το λαό ποιος πραγματικά παράγει τον κοινωνικό πλούτο.

  • Αποκρύπτει τον αντικειμενικό οικονομικό νόμο με τον οποίο συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων ο κοινωνικός πλούτος.

  • Αποκρύπτει το μηχανισμό που συντηρεί και αναπαράγει το “Αμερικάνικο Όνειρο” χρησιμοποιώντας τον Αόρατο Πόλεμο, τις πιο σύγχρονες Τεχνικές του Ψυχολογικού Πολέμου. Οι τεχνικές αυτές δεν είναι κρυφές. Είναι δημοσιοποιημένες, σαν απλές πληροφορίες, σαν κοινωνικές καταγγελίες ή σαν μελέτες για ψυχικές ασθένειες.

Το τέλος του American Dream

Οι στατιστικές δείχνουν ότι το American Deram φθίνει διότι:

  • Πρόκειται για ένα όνειρο, χωρίς αντικειμενική βάση. Η ιστορία έχει αποδείξει πως ότι δεν έχει αντικειμενική βάση έχει εξασφαλίσει μια σίγουρη θέση στα άχρηστα.

  • Το όνειρο της κοινωνίας που έχει οικονομική βάση τον καπιταλισμό εμφανίστηκε σαν όνειρο όταν γεννήθηκε ο καπιταλισμός. Σήμερα έχει μετατραπεί σε εφιάλτη διότι ο καπιταλισμός βρίσκεται στο τελευταίο του στάδιο. Στο στάδιο της σήψης. Βοήθησε στην αρχή την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνίας, αλλά από τη φύση του αναγκάστηκε να εκμεταλλεύεται και να πατά συνέχεια πάνω στα πτώματα εκατομμυρίων ανθρώπων.

  • Το ρεαλιστικό, αντικειμενικά εφικτό σύγχρονο όνειρο της ανθρωπότητας δεν έχει εθνικότητα. Δεν είναι ούτε μπορεί να είναι American. Είναι πανανθρώπινο. Eίναι ένας νέος κόσμος χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς μεγιστάνες και παρίες, χωρίς πολέμους για το ξαναμοίρασμα “της πίτας”.

Χαρακτηριστικό είναι πως οι Αμερικανοί, παρά την επικράτηση της αντεπανάστασης στις σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, παρά τη δυσφήμηση του σοσιαλισμού, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο “σοσιαλιστική” κατανομή γι αυτό που θεωρούν δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Μπορεί να γίνει πραγματικότητα το νέο όνειρο της ανθρωπότητας;

Ο Ίκαρος και ο Δαίδαλος ονειρεύτηκαν να πετάξουν πριν χιλιάδες χρόνια. Ο άνθρωπος όμως κατέκτησε τους ουρανούς μόνον όταν δημιουργήθηκαν οι υλικοτεχνικές προϋποθέσεις για να υλοποιηθεί αυτό το όνειρο.

Σήμερα, που έχουν δημιουργηθεί αυτές οι προϋποθέσεις ο καπιταλισμός θα αντικατασταθεί από το σοσιαλισμό. Όλοι οι λαοί της γης, μαζί και ο Αμερικάνικος λαός, θα βρουν τον τρόπο υλοποίησης του νέου όνειρου της ανθρωπότητας. Μέσα από χίλιες δυο δυσκολίες αγωνίζονται γι αυτό. Θα φτιάξουν τελικά το νέο κόσμο “στο μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση