provlimatismoi top banner 2019

Η Σπιναλόγκα το μικρό νησί στο Λασίθι της Κρήτης, που από το 1903 και για περισσότερα από 50 χρόνια αποτέλεσε χώρο μεταφοράς και απομόνωσης λεπρών, σήμερα είναι ένας από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς. Η ιστορία του όμως ως κολαστήριο ανθρώπινων ψυχών, ως αγώνας επιβίωσης, ως αναμέτρηση της βαρβαρότητας με τον εξανθρωπισμό

spinalogka ImgL

δεν μπορεί να υποτιμηθεί, δε χωράει στο περιθώριο της μνήμης, δεν πρέπει να ξεχαστεί.

        Η Σπιναλόγκα με το Ενετικό της φρούριο αποτέλεσε πηγή βαθιάς ανάλυσης αλλά και έμπνευσης θεωρούμενη από διανοούμενους και καλλιτέχνες ως σύμβολο αποκλεισμού και καταπίεσης αλλά και άπαρτο κάστρο αντίστασης στην απελπισία, στο ανέλπιδο και στο θεωρούμενο ως αδύνατο. Ο άνθρωπος με τη δύναμη του νου του και της θέλησής του μπορεί να αναμετρηθεί με την άγνοια και το φόβο και να ξεπεράσει εμπόδια που φαίνονται αξεπέραστα, να δώσει λύσεις σε προβλήματα που περνάνε για άλυτα. Φτάνει η στόχευσή του να είναι η υπηρεσία της ανθρώπινης ζωής και ευτυχίας. Φτάνει να κρατήσει τη συνείδησή του ορθή και να μην ξεπουλήσει αξίες και αρχές στο βωμό του κέρδους και του ψεύδους.

        Η γιατρός και λογοτέχνης Μαριάνθη Αλειφεροπούλου Χαλβατζή με το ποιητικό της δοκίμιο ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ, Βωμός και Ασκληπιείο ανοίγει διάπλατα την πόρτα που συνδέει το χθες με το σήμερα. Η Ασκληπιάδα, η Σπιναλόγκα, η γιατρός και η ιστορία πιάνουν κουβέντα αναδεικνύοντας μέσα από τους διαλόγους τους την κοινωνική ευθύνη της επιστήμης, τον αγώνα αυτών που με συνείδηση και αίσθηση καθήκοντος την διακονούν για το καλό της ανθρωπότητας καθώς και το επαίσχυντη συμπεριφορά των “μιασμάτων” που κερδίζουν από τη συμφορά και τη δυστυχία, όλων αυτών που ενέχονται για την απομάκρυνση της ιατρικής από τον κύριο στόχο της που είναι η ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου.

        Η γιατρός θέτει ξανά επί τάπητος το ζήτημα του ρόλου της επιστήμης στην εξελικτική πορεία της ανθρώπινης ιστορίας:“Ποιος άραγε το ρόλο της χαράζει τόσα χρόνια αναρωτιέμαι, Ασκληπιάδα, ποιος να φταίει και γιατί;” Ομολογεί η γιατρός πως “όλα αυτά καίνε και μένα Ασκληπιάδα”και θεωρεί πως η επιστημονική γνώση πρέπειαυτά που ετάχθη να υπηρετεί:“της πανανθρώπινης υγείας να 'ναι λειτουργός κι όποιας χαράς, μα και θυσίας, από τούτο, κοινωνός”.

        Απλός, εύστοχος, επίκαιρος, αναγκαίος και σημαντικός για την ίδια τη επιβίωση του ανθρώπου είναι ο προβληματισμός της ποιήτριας.

  • Διότι και σήμερα οι έχοντες στα χέρια τους την ευθύνη της υγείας των λαών κάνουν εμπόριο την επιστήμη για να αβγατίζουν τα κέρδη τους. Πουλάνε την αρρώστια και το θάνατο μέσα από τις τροφές και τη μόλυνση του περιβάλλοντος κι έρχονται μετά με τα πανάκριβα φάρμακα και τις ακόμα πιο ακριβές -κατ ευφημισμό και μόνο - υπηρεσίες υγείας να πουλάνε τη θεραπεία σ αυτούς που μπορούν να την αγοράζουν.

  • Διότι στο οικονομικό σύστημα που ζούμε αντιμετωπίζουν σαν λεπρούς αυτούς που οραματίζονται ένα δικαιότερο κόσμο και εξακολουθούν να στήνουν Σπιναλόγκες που λειτουργούν σαν κολαστήρια κατατρεγμένων και πρωτοπόρων αγωνιστών.

  • Διότι η επιστήμη μόνο σαν όπλο στα χέρια των αγωνιστών γιατρών σε μια κοινωνία με κέντρο τον άνθρωπο μπορεί να γιατρέψει όχι μόνο τα ψυχοσωματικά αλλά και τα υπαρξιακά προβλήματα του ανθρώπου.


Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση