provlimatismoi top banner 2019

Πανηγυρισμοί από τους νικητές και θρήνοι από τους ηττημένους ακολουθούν συνήθως μια εκλογική αναμέτρηση. Στο Β' γύρο των Δημοτικών εκλογών του 2019 βλέπουμε ότι πανηγύρισαν και κάποιοι που "έχασαν". Αναδημοσιεύουμε από την “Κατιούσα” το κείμενο του Παναγιώτη Καλέλη για το πανηγύρι που στήθηκε από τους

panigiri ImgL

αγωνιστές της Λαϊκής Συσπείρωσης μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

        “Άσχημη δεν είναι η ήττα, αλλά η μάχη που δεν δόθηκε.

        Άσχημη δεν είναι η προσπάθεια που δεν τελεσφόρησε, αλλά η προσπάθεια βασισμένη σε ψέματα και συκοφαντίες.

        Άσχημη δεν είναι καν η σύμπραξη λεόντων, αλλά η υποκρισία του να μιλάς για ακομμάτιστη πόλη και αλλαγή σελίδας.
Γιατί υπάρχουν ήττες που είναι πιο σημαντικές από νίκες. Πρόκειται για τις ήττες που σε πεισμώνουν και σε κινητοποιούν πιο πολύ.

        Ας θυμηθούμε τα λόγια του Τάσου Λειβαδίτη: «Κι αν νικηθήκαμε δεν ήταν απ’ την τύχη ή τις αντιξοότητες, αλλά απ’ αυτό το πάθος για κάτι πιο μακρινό».
        Συνεχίζουμε…
        Στη φωτογραφία βλέπουμε στιγμιότυπο από το χθεσινοβραδινό γλέντι που στήθηκε στην Πετρούπολη απ’ αυτούς που  έχασαν, αλλά δεν ηττήθηκαν…

        Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε;

Απορεί στο άρθρο του ο Διονύσης Μαλαπέτσας για τους ψηφοφόρους των 4 Δήμων που είχαν και δεν επανεξέλεξαν κομμουνιστή Δήμαρχο: 

        Ειδικότερα τώρα για τους δημότες και ψηφοφόρους των δήμων Ικαρίας, Καισαριανής, Πετρουπόλεως και Χαϊδαρίου, δε θα κατηγορήσω κανέναν ούτε για αχαριστία, ούτε για την απαράδεκτη ευπιστία στις σειρήνες των άλλων παρατάξεων και το βρώμικο παιχνίδι που έπαιξαν σε κάθε δήμο, με ανυπόστατες κατηγορίες, ψέματα, λάσπη κατά των Κομμουνιστών δημάρχων κ.ο.κ. Απλώς και μόνο μια ερώτηση θα τους θέσω. «Σοβαρά τώρα;» Είχατε στα χέρια σας τους δήμους σας και επιλέξατε να τους παραδώσετε στα χέρια συμφερόντων, εργολάβων, τροϊκανών, δοτών πολιτικών, επιχειρηματιών, μιζαδόρων και λοιπών λαμόγιων; Ειλικρινά δεν το κατανοώ και δεν πρόκειται να το κατανοήσω με οποιοδήποτε επιχείρημα. Ελπίζω μόνο να επιλέξατε σωστά και αυτό θα φανεί σε τέσσερα χρόνια. Οπότε τα λέμε πάλι σε μια τετραετία

Ξιφουλκεί ο "Σφυροδρέπανος" τονίζοντας:

        “Χαμένοι θα ήταν αν δεν αγωνίζονταν. Χαμένος αγώνας είναι αυτός που δε δίνεται. Κι αυτοί δεν άφησαν ούτε μια μάχη που δεν την έδωσαν, δεν μπήκαν μπροστά να την οργανώσουν. Οι αγώνες αυτοί άφησαν τη σπορά τους και δεν πρόκειται να σταματήσουν.

        Είναι όμως κι αριθμητικό το ζήτημα.

        Ναι, η Λαϊκή Συσπείρωση έχασε τέσσερις από τους πέντε κόκκινους δήμους σε σχέση με το 14′. Πρέπει να ρίξουμε όμως μια πιο προσεκτική ματιά στα συγκριτικά αποτελέσματα του πρώτου γύρου, προτού μιλήσουμε για ήττα, καταστροφή, κοκ. Εκεί φαίνεται εξάλλου η πραγματική απήχηση που είχε και καθορίζει πλέον τον αριθμό των δημοτικών συμβούλων.

        Στην Πάτρα, η Λαϊκή Συσπείρωση είχε εντυπωσιακή άνοδο κοντά στις 15 μονάδες -κι ακόμα πιο εντυπωσιακή επικράτηση στο δεύτερο γύρο.

        Στο Χαϊδάρι ανέβηκε επτά μονάδες σε σχέση με το αντίστοιχο ποσοστό του πρώτου γύρου, ενώ στο δεύτερο μείωσε τη διαφορά -αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό.

        Στην Καισαριανή πέτυχε το μεγαλύτερο ποσοστό της τελευταίας 25ετίας και το μεγαλύτερο από όλες τις άλλες παρατάξεις.

        Στην Ικαρία είχε ποσοστό πάνω από 30% κι αντίστοιχα υψηλό ήταν και το ποσοστό του κόμματος -σε αντίθεση με άλλους δήμους, όπου υπήρχε μεγαλύτερη απόκλιση.

        Στην Πετρούπολη, η Λαϊκή Συσπείρωση ήταν πρώτη με διαφορά και θα έχει τους περισσότερους συμβούλους.

        Στο δεύτερο γύρο, παλιοί και νέοι Πασόκοι διάλεξαν να χτίσουν την “προοδευτική συμμαχία” τους -εξάλλου δεν έχουν πολιτικές διαφορές στην ουσία. Ενώ σε κάποιους δήμους (πχ Ικαρία) χτίσανε την “αναπτυξιακή συμμαχία” ενάντια στην “κόκκινη οπισθοδρόμηση” -όλοι πλην Λακεδαιμονίων και εναντίον τους. Αναγκάζονται να αποκαλυφθούν -είναι κι αυτό μια μικρή νίκη”.

        Καταγγέλλει το ίδιο περιοδικό η Λιάνα Κανέλη:

        “Η ζημιά που έκανε ο Σύριζα ως πρώτη φορά αριστερά, όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά κι εκτός – κι αυτός ήταν πραγματικά ο άθλιος πρωταγωνιστικός ρόλος του Αλέξη και της παρέας του- μας πήρε ξώφαλτσα. Σε βίαια αποπολιτικοποιημένες μάζες ανέργων, λουμπενοποιημένων νεόπτωχων, αιχμαλώτων της καλής διάθεσης ή και της επάρκειας των ψίχουλων του αφεντικού, νέων φευγάτων με μισή καρδιά και προσωρινώς απασχολούμενων με ακόμα βαρύτερη, εξαπατημένων αγανακτισμένων και επινοικιαζόμενων ναζιστοειδών, η ελπίδα και η πραγματικά κερδισμένη ψήφος που είναι το ΚΚΕ θα παιχτεί με όρους παπατζήδων, όλων των αποχρώσεων.

        Όσο για τα περί ύφους και ήθους της αριστεράς , ήρθε η ώρα να δουλέψουμε για να ξεχωρίσουν  οι καρακάξες της προοδευτικής συμμαχίας απ´ το αηδόνι του ΚΚΕ”.

Κι εμείς θα συμπληρώσουμε:

“Όποιος για τη δική του δεν πάλεψε υπόθεση για του εχθρού του την υπόθεση θα χει παλέψει.” γράφει ο Μπρεχτ. Και ο λαός σαν σύνολο δεν πάλεψε για τη δική του την υπόθεση. Δεν ήξερε το συμφέρον του; Τον μπέρδεψαν τα λόγια τα μεγάλα; Τον κούρασε η αναμονή της ελπίδας που δεν ήρθε; Δεν πίστεψε στον εαυτό του και στη συλλογική του δύναμη; Υπερίσχυσε ο ωχαδερφισμός και το ψιλοβόλεμα του σήμερα; Εγκλωβίστηκε στις αυταπάτες και τις ψευδαισθήσεις που χρόνια τώρα καλλιεργούνται από το πολιτικό μας σύστημα; Εθίστηκε στην ευκολία της ανάθεσης της ζωής του σε αντίκλητους, σε κάθε λογής τυχάρπαστους πληρεξούσιους και διεκπεραιωτές; Προτίμησε από τη δυσκολία της μάχης την αδράνεια της πολυθρόνας; “Ότι κι αν έφταιξε, για όποιο λόγο κι αν άφησε τις πολεμίστρες αδειανές η μάχη δόθηκε -λέει ο Μπρεχτ. Μόνο που δόθηκε για τη νίκη του εχθρού.”

        Όμως ήταν μόνο μία μάχη. Κι από μια μάχη δεν κρίνεται ο πόλεμος. Ο πόλεμος είναι μπροστά μας και συνεχίζεται.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση