2018provlimatismotext

Πάνω που ακούει ο λαός ότι ΄πρέπει να πει “Δόξα τω θεώ” γιατί επιτέλους οι θυσίες του έπιασαν τόπο, να σου και τα κακά μαντάτα πως το Τραπεζικό σύστημα κινδυνεύει, πως το εξωτερικό χρέος ολοένα και μεγαλώνει. Έτσι για μια ακόμη φορά λέει το “Βόηθα Παναγιά μου”. Όμως ποτέ στην ιστορία και για κανένα λαό δε λύθηκαν τα προβλήματα με προσευχές και με νηστείες.

 

xreos bolsevikoi ImgL

Καλό θα ήταν να θυμηθούμε τι έγινε το 1917 στη Ρωσία σαν σήμερα 7 Νοέμβρη (25 Οκτώβρη με το παλιό ημερολόγιο).

        Ο Τζον Ριντ, στο βιβλίο του «Δέκα ημέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο», εξηγεί τι αποφάσεις πήρε η πλειοψηφία στο Β’ Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ στο Ινστιτούτο Σμόλνι: «Μεγάλες μάζες απεριποίητων στρατιωτών, αγριεμένων εργατών, αγροτών, φτωχών ανθρώπων, γερασμένων και βαθιά χαραγμένων από την άγρια μάχη της καθημερινής επιβίωσης», για να συνεχίσει: «Ώρα 3 το πρωί. Ο Καπελίνσκι πρότεινε εκ μέρους των μενσεβίκων διεθνιστών να εκλεγεί μια ειδική επιτροπή για να βρει μια ειρηνική λύση για την αποφυγή του εμφύλιου πολέμου. “Δεν υπάρχει καμιά ειρηνική λύση!”, φώναξε το πλήθος: “Μοναδική λύση είναι η νίκη”. Η πρόταση απορρίφθηκε με συντριπτική πλειοψηφία και οι μενσεβίκοι διεθνιστές αποχώρησαν μέσα σε θύελλα από κοροϊδίες και βρισιές...». Η Οκτωβριανή Επανάσταση, το μεγαλύτερο απελευθερωτικό εγχείρημα στην ιστορία της ανθρωπότητας, είχε ξεκινήσει.

        Το Συνέδριο αποφασίζει βαθιές τομές για τη ρωσική κοινωνία: Εθνικοποίηση της ιδιοκτησίας, διανομή της γης και έλεγχο της παραγωγής από τους εργάτες. Χαρακτηριστικά, στο επίσημο κείμενο αναφέρεται: «Η σοβιετική εξουσία θα προτείνει άμεση δημοκρατική ειρήνη σε όλα τα έθνη και άμεση εκεχειρία σε όλα τα μέτωπα. Θα εγγυηθεί την ελεύθερη μεταβίβαση της γης των γαιοκτημόνων, της βασιλικής περιουσίας και των μοναστηριών στις Επιτροπές Γης, θα εγγυηθεί τα δικαιώματα των στρατιωτών επιβάλλοντας πλήρη εκδημοκρατισμό του στρατού, θα εγκαθιδρύσει εργατικό έλεγχο στην παραγωγή, θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την παροχή ψωμιού στις πόλεις και ειδών πρώτης ανάγκης στα χωριά και θα εγγυηθεί επίσης το δικαίωμα όλων των εθνοτήτων που ζουν στη Ρωσία για αυτοδιάθεση».

        Μία από τις πρώτες επαναστατικές κινήσεις ήταν η κατάληψη της Κρατικής Τράπεζας από τους Κόκκινους Φρουρούς, ένα σώμα που αποτελούνταν από μερικές δεκάδες ναύτες και στρατιώτες, εξ’ ονόματος των Σοβιέτ (εργοστασιακά συμβούλια) και της Επανάστασης. Αυτό ήταν απαραίτητο για να ελεγχθεί η ροή κεφαλαίων των Ρώσων τραπεζιτών και άλλων αστών προς το εξωτερικό. Οι μπολσεβίκοι δεν έκαναν το ίδιο λάθος που είχε κάνει η εργατική τάξη το 1871 (Παρισινή Κομμούνα), που δεν κατέλαβε την κεντρική τράπεζα. Η Ρωσική εργατική τάξη είχε να αντιμετωπίσει το ζήτημα του εξωτερικού χρέους καθότι οι πιστωτές διεκδικούσαν τα χρήματα που είχαν δανείσει στο τσαρικό καθεστώς. Το συνολικό Ρωσικό χρέος τότε έφτανε τα 70 δισ. Ρούβλια, ενώ ο τόκος και το τοκοχρεολυτικό κεφάλαιο για όλο αυτό ισοδυναμούσε με μια ετήσια επιβάρυνση μεταξύ 4 και 4,5 δις ρουβλιών, που ξεπερνούσε κατά ένα δις ρούβλια όλο το ετήσιο εισόδημα της χώρας το 1916, δηλαδή η Ρωσία ήταν ήδη χρεοκοπημένη.

          Τα χρέη αυτά οι εργάτες και οι αγρότες δεν τα αναγνώρισαν, διότι δεν ήταν δικά τους. «Το να πληρώνεις τόκους για αυτά τα δάνεια, σημαίνει να πληρώνεις για πολλά χρόνια φόρο υποτέλειας στους καπιταλιστές, γιατί είχαν την καλοσύνη να επιτρέψουν στους εργάτες να αλληλοσκοτώνονται για το μοίρασμα της λείας από τους καπιταλιστές», έγραφε ο Λένιν στο βιβλίο του, «Ο Ιμπεριαλισμός, ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού». Η επαναστατική κυβέρνηση δεν αναγνώρισε κανένα δάνειο των τσαρικών κυβερνήσεων. Με αυτό το χτύπημα ενάντια στο διεθνές τραπεζικό και χρηματιστικό σύστημα οι Μπολσεβίκοι έλυσαν το πρόβλημα του εξωτερικού χρέους των τραπεζών προς όφελος του λαού.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση