2018provlimatismotext

Σταματάει ο νους του ανθρώπου μερικές φορές. Όλο νομίζουμε πως τα έχουμε δει όλα, κι όλο ξεπηδάει μπροστά μας κάτι καινούργιο: Στο Ίδρυμα της Βουλής εγκαινιάστηκε παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα έκθεση με αρχειακό υλικό για το Νίκο Πλουμπίδη. Στην έκθεση ξεναγήθηκε από τους επιμελητές της και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δ. Κουτσούμπας.
Τι έγινε δηλαδή;

ploumpidis ImgL

Μια Βουλή χρεωμένη με την κόλαση ατέλειωτων μνημονίων, μια Βουλή χρεωμένη με τη φτωχοποίηση εκατομμυρίων ανθρώπων, μια Βουλή που ρημάζει με χίλιους δυο τρόπους τις ζωές μας, μια Βουλή στην οποία η “αριστερή” κυβέρνηση που δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να νομοθετεί και να εφαρμόζει τις επιταγές του ΣΕΒ και των ξένων “δανειστών”, μια Βουλή που αναβαθμίζοντας και προσφέροντας νέες Αμερικανονατοϊκές βάσεις βάζει σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια της χώρας, αυτή η Βουλή “τιμά” τον κομμουνιστή ηγέτη Νίκο Πλουμπίδη ;

        Που είναι όμως το πρόβλημα; Δεν αποτελεί η έκθεση της Βουλής υψηλή αναγνώριση της αγωνιστικότητας και της ηθικής και κομματικής ακεραιότητας του Νίκου Πλουμπίδη; Θα μπορούσε να είναι κι έτσι. Διανύουμε όμως μια εποχή που το μαύρο παρουσιάζεται σαν άσπρο, που οι υποκλίσεις στα ξένα κέντρα οικονομικής κατοχής της χώρας βαφτίζονται “εθνική υπερηφάνεια”, που η χρεωκοπία της χώρας εμφανίζεται σαν μονόδρομος για τη αποτροπή της χρεοκοπίας. Θα μπορούσε να είναι κι έτσι, αν λίγους μήνες πριν τις επόμενες εκλογές δεν αποτελεί στόχο της άρχουσας τάξης η παραίτηση του λαού από τους διεκδικητικούς αγώνες.
Να λοιπόν η ευκαιρία. Πώς θα πλασάρουν τους εαυτούς τους αυτή τη φορά οι έμποροι της ελπίδας σαν μονόδρομο για τη συνέχιση της αντιλαϊκής πολιτικής; Με τη συρρίκνωση της φωνής του ΚΚΕ, που τόσο μέσα στη Βουλή, όσο και στους δρόμους υπερασπίζεται τόσο τις άμεσες διεκδικήσεις όσο και τη γενικότερη ανατροπή του καπιταλισμού. Με το πλασάρισμα ενός αντικομμουνισμού ντυμένου με την προβιά του φιλοκομμουνισμού.

        Πώς; Με την προβολή του “λάθους” της τότε ηγεσίας του ΚΚΕ να καταγγείλει τον Πλουμπίδη σαν χαφιέ. Στο προσκήνιο μια νέα πτυχή της λαθολογίας: Το ΚΚΕ, είναι το κόμμα των διαρκών λαθών και σήμερα διαπράττει ακόμα ένα ιστορικό λάθος. Το λάθος να πολεμά τη σημερινή μοναδική αριστερή ελπίδα. Στόχος: Όσοι από τους παλιούς ψηφοφόρους του ΚΚΕ είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ στις προηγούμενες εκλογές και τώρα απογοητεύτηκαν να μην αναθεωρήσουν τη στάση τους και να τον ξαναψηφίσουν. Όσοι σκοπεύουν να επιστρέψουν ή να επιλέξουν για πρώτη φορά το ΚΚΕ, να μη το κάνουν γιατί το ΚΚΕ τρώει τα πιο έντιμα στελέχη του. Σε τελευταία ανάλυση δεν έχει μεγάλη σημασία αν θα ψηφίσουν κάποιο από τα άλλα κόμματα διότι έτσι κι αλλιώς όλα λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Πότε με μεταγραφές βουλευτών, πότε με κολιγιές κομμάτων θα βρεθεί τρόπος για τη συνέχιση της σημερινής αντιλαϊκής πολιτικής. Το ζητούμενο είναι να αποτρέψει ο λαός το βλέμμα του από το ΚΚΕ.

        Γι αυτό με το δίκιο μας αναρωτιόμαστε: Μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι υπερασπιστές των συμφερόντων του κεφαλαίου, όταν δε διστάζουν να εκμεταλλευτούν ακόμη και το ήθος του αντιπάλου τους προκειμένου να χτυπήσουν αυτόν τον αντίπαλο; Οι Τεχνικές του Ψυχολογικού Πολέμου στο φόρτε τους, αυτή τη φορά με όπλο... το τραγικό τέλος του Νίκου Πλουμπίδη.

        Η ηθική του Πλουμπίδη χρησιμοποιήθηκε και δεν θα πάψει να χρησιμοποιείται από τους πολέμιους της ιδεολογίας του. Ο αγώνας για την υπεράσπιση της κομμουνιστικής ιδεολογίας μετά από μια συντριπτική στρατιωτική και πολιτική ήττα, η ορθή πληροφόρηση και η λήψη ορθών πολιτικών αποφάσεων σε συνθήκες παρανομίας δεν είναι απλή υπόθεση. Οι αποφάσεις μπορεί να είναι από λαθεμένες έως τραγικά λαθεμένες. Κι αυτό είναι το κλειδί για την ανάγνωση του τραγικού τέλους του Νίκου Πλουμπίδη. Δε μένει παρά να κρατήσει καθένας στο μυαλό και στην ψυχή του αυτή την ύψιστη ηθική, έτσι όπως ο ίδιος ο Νίκος Πλουμπίδης την σφράγισε με το τελευταίο γράμμα προς τη γυναίκα του λίγο πριν την εκτέλεσή του: “Να πάρεις διαζύγιο σε βάρος μου για οποιαδήποτε λόγο. Ακόμα το παιδί μας να μη φέρει το όνομα μου, αλλά το δικό σου, είτε σιωπηρά είτε υιοθετημένο απ' τα παιδιά. Τέλος δέχομαι ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ αποφασίσετε αρκεί να μη θίγεται το κόμμα. Μη διστάσετε στην απόφαση σας από συναισθηματισμούς ή από το αν πονέσω".

        Η παρακαταθήκη αυτής της ηθικής ανήκει στο λαό μας και χρέος μας είναι να την κατανοήσουμε και να την ενστερνιστούμε.

 

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση