Χαρακτηρίζεται τρομακτικό και προκαλεί πράγματι τρόμο το δημοσίευμα που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και αναφέρεται στις τεράστιες επιπτώσεις που θα φέρει στη ζωή μας η λεγόμενη 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Προβλέπεται, πως η τεχνολογία μέχρι περίπου το 2030 θα φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή

tromaktiko ImgL

των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη. Να δούμε τα “καλά” και τα “κακά” νέα του δημοσιεύματος:

Τα καλά νέα

        Η παραγωγή του ηλεκτρικού ρεύματος και καθαρού νερού θα είναι εξαιρετικά χαμηλή σε σχέση με τη σημερινή και προσιτή σε όλους, δε θα χρειάζεται να πηγαίνουμε να αγοράζουμε προσωπικά είδη, όπως για παράδειγμα παπούτσια διότι με την τρισδιάστατη εκτύπωση θα τα κατασκευάζουμε μόνοι μας, με την Αεροπονική θα τρώμε φθηνό μοσχάρι που δεν θα παράγεται από αγελάδες, δε θα χρειαζόμαστε να έχουμε δικό μας αυτοκίνητο διότι με ένα τηλεφώνημα κάποιες εταιρίες θα στέλνουν ένα “αυτόνομο” αυτοκίνητο έξω από την πόρτα μας, δε θα υπάρχουν 1,2 εκατομμύρια νεκροί από τροχαία το χρόνο και άλλα τέτοια καλά.

Τα κακά νέα

        Η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης και της 3-D παραγωγής θα οδηγήσει στην απώλεια του 70-80% των θέσεων εργασίας τα επόμενα 20 χρόνια. Όσοι σπουδάζουν ή εξασκούν παραδοσιακά επαγγέλματα θα αντιμετωπίσουν την ανεργία. Οι προβλέψεις λένε πως θα χρειαζόμαστε 90% λιγότερους δικηγόρους, η διάγνωση των ασθενειών θα γίνεται ηλεκτρονικά και από τηλεφώνου με μεγαλύτερη ακρίβεια και όχι από γιατρούς, ενώ αυτοκινητοβιομηχανίες, ασφαλιστικές εταιρίες και άλλες εταιρίες κολοσσοί θα καταρρεύσουν.

Οι κοινωνικές συνέπειες της εξέλιξης

        Το απλούστερο ερώτημα που θα μπορούσε να θέσει κανείς είναι πόσοι θα μπορούν να γευθούν τα καλά, όταν όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι θα οδηγούνται στον καιάδα της ανεργίας και της εξαθλίωσης; Μήπως άραγε οι φόβοι είναι υπερβολικοί;. Κάθε άλλο. Η επιστημονική και τεχνολογική εξέλιξη τρέχουν με ασύλληπτη ταχύτητα και δεν υπάρχει κανένας λόγος να αμφισβητήσει κάποιος τις αλλαγές που σύντομα θα επέλθουν στη ζωή μας. Ακόμη κι αν οι προβλέψεις των ειδικών πέσουν έξω κατά μερικά χρόνια αυτό δεν αποτρέπει τις τρομακτικές επιπτώσεις για τους εργαζόμενους. Αυτό είναι και άλλωστε και συμπέρασμα από την πορεία της εξέλιξης του ανθρώπου. Οι μηχανές εδώ και δυο αιώνες αντικαθιστούν εργατικά χέρια. Οι εργαζόμενοι στην αρχή θεώρησαν ότι οι μηχανές φταίγανε για την ανεργία και άρχισαν να τις καταστρέφουν αλλά το πρόβλημά τους δε λύθηκε. Οι νέες παραγωγικότερες μηχανές εξακολουθούν να αντικαθιστούν τις παλαιότερες και δημιουργούν νέες στρατιές ανέργων. Ο παραγόμενος πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια ενώ φτάσαμε στο σημείο ο ένας στους 3 να είναι άνεργος σήμερα με την κατάσταση να επιδεινώνεται.

Μερικοί παραλογισμοί

        Μα εύλογα αναρωτιέται κανείς: Αφού παράγονται όλο και περισσότερα και καλύτερα αγαθά γιατί άλλοι εργαζόμενοι σήμερα πετάγονται μαζικά στο δρόμο, άλλοι εργάζονται πάνω από 8 ώρες για ένα κομμάτι ψωμί και άλλοι υποαπασχολούμενοι φυτοζωούν; Αυτό είναι σκέτος παραλογισμός. Όπως παραλογισμός είναι η μία κρίση να διαδέχεται την άλλη και οι πόλεμοι να καταστρέφουν ότι δημιουργήθηκε σε περιόδους ειρήνης αφήνοντας εκατομμύρια νεκρούς, άστεγους, πρόσφυγες και εξαθλιωμένους. Όπως παραλογισμός είναι κάποιος με μεταπτυχιακό να δουλεύει σε πιτσαρία. Όπως παραλογισμός είναι να περισσεύουν οι γιατροί και τα φάρμακα,ενώ οι άνθρωποι πεθαίνουν επειδή δεν έχουν ιατρική περίθαλψη. Όπως παραλογισμός είναι αντί για ουσιαστική παιδεία να παρέχονται κάποιες δεξιότητες για εξεύρεση εργασίας.

        Πού οφείλονται όμως όλοι αυτοί οι παραλογισμοί; Δεν θα μπορούσε άραγε να υπάρξει κάποιος ολοκληρωμένος προγραμματισμός τόσο στην παραγωγή των αγαθών όσο και στη διάθεση του εργατικού δυναμικού, ώστε να παράγονται οι απαραίτητες ποσότητες αγαθών, όλοι να εργάζονται, να απολαμβάνουν ειρηνικά την αφθονία των παραγόμενων αγαθών διαθέτοντας μάλιστα όλο και μεγαλύτερο ελεύθερο χρόνο για τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα; Φυσικά και θα μπορούσε. Τότε γιατί δε γίνεται αυτό τη στιγμή μάλιστα που η πληροφορική μπορεί να προγραμματίσει με κάθε λεπτομέρεια τα πάντα, από τα πιο γενικά μέχρι τις λεπτομέρειες;

Ο μέγας παραλογισμός

        Αυτό δεν είναι εφικτό διότι το σημερινό κοινωνικό σύστημα δεν είναι ανθρωποκεντρικό. Πυρήνας του είναι το καπιταλιστικό κέρδος. Ο μέγας παραλογισμός, συνέπεια του οποίου είναι όλοι οι άλλοι παραλογισμοί, είναι το ότι οι πολλοί (οι εργαζόμενοι) παράγουν και οι λίγοι (οι καπιταλιστές, δηλαδή οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής) ιδιοποιούνται την παραγωγή. Δεν ενδιαφέρει τους καπιταλιστές ο άνθρωπος αλλά το κέρδος. Αυτός είναι ο μέγας παραλογισμός, τον οποίο καλείται η κοινωνία να αντιμετωπίσει, ώστε τα κοινωνικά προβλήματα να λύνονται με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον και όχι με βάση το καπιταλιστικό κέρδος. Η λύση αυτή είναι όχι μόνο δυνατή αλλά είναι απόλυτα αναγκαία και εφικτή. Οι μεγιστάνες του πλούτου και οι μεγαλομέτοχοι ενδιαφέρονται μόνο να αυγατίσουν τα κέρδη τους. Δεν έχει γι αυτούς καμιά σημασία αν παράγουν ρομπότ ή αέρα κοπανιστό, αρκεί να αυγατίζουν τα κέρδη τους. Αντίθετα οι εργαζόμενοι έχουν την ικανότητα να προγραμματίσουν την παραγωγή προς όφελός τους. Στις στρατιές των εργαζομένων περιλαμβάνονται σήμερα εξειδικευμένοι επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων που μπορούν να οργανώσουν την παραγωγή με ανθρωποκεντρικά κριτήρια υπό την προϋπόθεση φυσικά πως θα πάρουν στα χέρια τους την οικονομική εξουσία, δηλαδή θα αφαιρέσουν τα μέσα παραγωγής από τους καπιταλιστές.

Ο γόρδιος δεσμός

        Εύλογο ερώτημα: Μα γίνονται αυτά τα πράγματα στις μέρες μας, όταν οι κεφαλαιοκράτες έχουν σε παγκόσμια κλίμακα τη δύναμη στα χέρια τους; Γίνονται αλλά μόνο όταν το αποφασίσουν οι λαοί. Για την επιτυχία της ανατροπής του παραλογισμού “βοηθάει” η ίδια η καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση, διότι δεν έχει αφήσει ούτε σπιθαμή γης, ούτε ένα κλάδο των εργαζομένων που να μην τον επηρεάζει. Το πρόβλημα πια δεν αφορά μόνο κάποιους εργαζόμενους ενώ οι υπόλοιποι έχουν την πολυτέλεια να παρακολουθούν εκ του ασφαλούς τις εξελίξεις. Αγγίζει στον έναν ή τον άλλο βαθμό τους εργαζόμενους, όπου γης και ο αγώνας μπορεί και πρέπει να είναι οργανωμένος και συλλογικός. Δεν αρκούν οι αγώνες με επιμέρους αιτήματα, που η επιτυχία τους μπορεί να φέρει προσωρινή ανακούφιση. Απαιτείται η πλατειά και οργανωμένη δράση που θα χτυπά τη ρίζα που γεννά τον παραλογισμό. Με άλλα λόγια μόνο αν η πολιτική και οικονομική εξουσία περάσει από τα χέρια των καπιταλιστών στα χέρια του εργαζόμενου λαού μπορεί να καταργηθεί ο μέγας και πρωταρχικός παραλογισμός που είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Θα έχει επιτευχθεί τότε αυτό που χαρακτήριζε ο Μπέρτολ Μπρεχτ ως “το απλό που είναι δύσκολο να γίνει”.Τότε και μόνο τότε τα “καλά νέα” της τεχνολογικής επανάστασης δε θα έχουν σαν επακόλουθο τα “κακά νέα”.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση