Δεν πρόκειται για ένα σχήμα λόγου, ή για κάποια παραδοξολογία “ποιητική αδεία”. Είναι το απαύγασμα μιας βαθιάς φιλοσοφικής τοποθέτησης, μια καθαρή στάση απέναντι στη ζωή.

mellon ImgL

Ένα εγερτήριο σάλπισμα για τους ανθρώπους του μόχθου, που εμπνέει αισιοδοξία, αγωνιστικότητα και πίστη στην κοινωνική απελευθέρωση.
Στη μια πάντα ο Βάρναλης τοποθετεί τα ιδανικά των κόσμων που γκρεμίζονται. Και ποιος δεν μιλάει σήμερα για τα γκρεμισμένα ιδανικά του. Και ποιος δεν “ονειρεύτηκε” ένα κόσμο που να ανταμείβει τους κόπους του. Να βρει μια σίγουρη εργασία που να αξιοποιεί τις γνώσεις και τις ικανότητές του και να ανοίγει μπροστά του καινούργιους ορίζοντες για ένα δημιουργικό αύριο. Μια εργασία που να εξασφαλίζει μια αξιοπρεπή ζωή για τον ίδιο και την οικογένειά του. Στην πραγματικότητα αυτά τα στοιχειώδη “όνειρα” δεν είναι όνειρα. Είναι δικαιώματα που σήμερα μπορούμε να πούμε ότι θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Πράγμα όμως που δε συμβαίνει. Γιατί τα δικαιώματα αυτά στις μέρες μας με το πρόσχημα ότι διανύουμε περίοδο κρίσεων κυριολεκτικά τσακίζονται από την ανεργία, από μισθούς πείνας, ελαστικά ωράρια, εξοντωτικές συνθήκες, από την καταπίεση του αφεντικού.
Σ αυτό τον κόσμο των γκρεμισμένων ιδανικών ο Βάρναλης δε μιλάει για μια γέννα αλλά για γέννες, δε μιλάει για ένα κόσμο αλλά για κόσμους. Δε θεωρεί δηλαδή ότι η εποχή μας είναι μια ξεχωριστή εποχή που γεννάει ιδανικά, αλλά μια εποχή όπως όλες οι προηγούμενες κι όλες αυτές που θα έρθουν. Κάθε εποχή έχει τα δικά της ιδανικά, που αντιστοιχούν στον βαθμό ανάπτυξής της. Όσο η γνώση και οι ικανότητες του ανθρώπου αναπτύσσονται,όσο ο πλούτος της γης αυξάνεται, τόσο και τα ιδανικά που γεννιούνται είναι υψηλότερα. Τα νέα ιδανικά γεννιούνται από τις αναπτυσσόμενες ανάγκες της εποχής και εκφράζονται από εκείνους που καταλαβαίνουν την αναγκαιότητα ικανοποίησης των ιδανικών μέσα από κοινωνικούς αγώνες, που θα ευοδωθούν στο μέλλον. Αυτό το μέλλον “διαβάζει” και εκεί τοποθετεί τον εαυτό του.
Μόνο που ο Βάρναλης δεν βλέπει το μέλλον στατικά, αλλά δυναμικά και γι αυτό τοποθετεί τον εαυτό του κάθε φορά στο μέλλον. Δηλώνει με λίγα λόγια πως αν ζούσε στην αρχαιότητα θα ήταν στρατευμένος στον αγώνα για την κατάργηση της δουλείας. Αν ζούσε στο μεσαίωνα θα ήταν στρατευμένος στο πλευρό των δουλοπάροικων. Στην εποχή μας είναι στρατευμένος στο πλευρό αυτών που αγωνίζονται για την ανατροπή του απάνθρωπου καπιταλισμού διότι η ανθρωπότητα έχει γεννήσει τα ιδανικά του επόμενου ανώτερου κοινωνικού συστήματος, του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση