Ήταν 14 του Ιούλη του 1789, όταν ξεκίνησε μια επανάσταση που θα σηματοδοτούσε το τέλος μιας εποχής που είχε κρατήσει αιώνες και το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα από μια κατώτερη ιστορική βαθμίδα εξέλιξης σε μια ανώτερη.

galliki ImgL

 

 

 Μιλάμε για τη Γαλλική επανάσταση ως αποτέλεσμα μιας μακράς κοινωνικής διεργασίας, προϊόν ιστορικών αναγκών και αποκορύφωμα μιας βαθιάς ταξικής πάλης. Η επανάσταση αυτή ξεκίνησε με την άλωση μιας φυλακής, που δεν ήταν όμως μια οποιαδήποτε φυλακή. Ήταν το σύμβολο της απολυταρχίας, της καταπίεσης αιώνων και του σκοταδισμού. Ήταν το προπύργιο ενός κοινωνικού και οικονομικού συστήματος, που ιστορικά είχε πλέον εξαντλήσει τις δυνάμεις του και κατέρρεε αιμορραγώντας. Εκεί στο τρομερό φρούριο της Βαστίλης με τους οκτώ πύργους του, που προστατευόταν ολόγυρα από δυο βαθιά χαντάκια, εκεί όπου φυλακίζονταν όσοι μάχονταν το θρόνο και το καθεστώς της απόλυτης μοναρχίας μπήκε το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της φεουδαρχίας και των παραγωγικών της σχέσεων. Η ανερχόμενη αστική τάξη έχοντας στα χέρια της την οικονομική δύναμη διεκδικούσε και την πολιτική εξουσία. Τραπεζίτες, βιοτέχνες, έμποροι ζητούσαν φορολογικές ελαφρύνσεις, ρόλο στη διαμόρφωση της οικονομικής πολιτικής του κράτους, συμμετοχή στα κυβερνητικά όργανα.

Το άτυπο ξεκίνημα της επανάστασης είχε γίνει μερικές εβδομάδες πιο πριν, όταν είχαν συγκληθεί οι Γενικές Τάξεις. Επειδή μάλιστα οι περισσότεροι εκπρόσωποι των ευγενών και του κλήρου είχαν αρνηθεί τη συμμετοχή τους, τα μέλη της τρίτης τάξης αποφάσισαν να προχωρήσουν μόνοι τους και ανακήρυξαν τη συνέλευση των τάξεων Εθνική Συντακτική Συνέλευση, που όπως ήταν αναμενόμενο ο Βασιλιάς δεν αναγνώρισε. Ακολούθησε στις 20 Ιούνη ο όρκος του Σφαιριστηρίου με τους αντιπροσώπους της τρίτης τάξης να συμφωνούν να δώσουν στην πατρίδα το πρώτο δημοκρατικό Σύνταγμα.

Στις 14 Ιούλη το πρωί, όταν ο επαναστατημένος λαός, που τον αποτελούσαν οι λεγόμενοι sans – culottes (ξεβράκωτοι), η φτωχολογιά δηλ. του Παρισιού, όρμησε στα τείχη της Βαστίλλης, ο διοικητής του φρουρίου διέταξε να ανοίξουν πυρ και να χτυπήσουν στο ψαχνό χωρίς διάκριση άοπλους και οπλισμένους. Τα θύματα πολλαπλασιάζονται αλλά ο λαός αποφασισμένος συνεχίζει την επίθεσή του. Κάποια στιγμή οι πυροβολητές ενώνονται με τους επαναστάτες. Τα βλήματα σπάζουν τις αλυσίδες μιας από τις κινητές γέφυρες και το εξεγερμένο πλήθος εισβάλλει στο κάστρο.

Το κολαστήριο της Βαστίλης πέφτει αρχίζοντας έτσι η αντίστροφη μέτρηση για το καθεστώς της μοναρχίας. Στις 26 Αυγούστου η Εθνική Συντακτική Συνέλευση ψηφίζει τη Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και του πολίτη, το πιο σπουδαίο γραπτό μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας μέχρι τότε. Μια νέα μέρα για τη Γαλλία και την Ευρώπη ανέτειλε καθώς η αστική τάξη, ως προοδευτική σ' εκείνη τη φάση δύναμη, γυρίζει σελίδα στην ιστορική εξέλιξη της ανθρωπότητας. Μια σελίδα που αποκάλυψε και μια πικρή αλήθεια: Οι προσδοκίες του λαού της Γαλλίας που πολέμησε κάτω από τη σημαία της αστικής τάξης της χώρας του προδόθηκαν οικτρά. Η αστική τάξη δεν άργησε μετά την επιβολή της εξουσίας της να συνεχίσει με τους δικούς της πια όρους την εκμετάλλευση του ιδρώτα του λαού. Τα προοδευτικά συνθήματα της αστικής τάξης αντικαταστάθηκαν από ένα νέο βούρδουλα, η συσσώρευση του πλούτου παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις σε ολοένα και λιγότερα χέρια. Νέοι, πόλεμοι, νέες συμφορές νέα δυστυχία για όλους του λαούς της γης, που μέχρι σήμερα υφίστανται την ανισότητα, την ανασφάλεια και την εξαθλίωση. Κι αυτό θα κρατάει μέχρι να συνειδητοποιήσουν οι λαοί ότι ο αγώνας τους θα προδίδεται όσο δεν αγωνίζονται κάτω από τη δική τους σημαία, για την κατάκτηση της δικής τους πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Η εργατική τάξη, η τάξη που ενώ παράγει το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου της γης και υφίσταται τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση καλείται από την ιστορία να πρωτοστατήσει στον αγώνα για την ανατροπή της σαπισμένης και ξεπερασμένης ιστορικά αστικής κοινωνίας και να οδηγήσει όλο το λαό σε μια ανώτερη ποιοτικά κοινωνία, τη σοσιαλιστική με στόχο την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση