Γράφει η Κατερίνα Σ.

Στις 2 Οκτωβρίου του 1941 ξεκίνησε με το προκλητικό όνομα “Τυφώνας” μια πολεμική επιχείρηση και μια μεγάλη μάχη από τις μεγαλύτερες, που δόθηκαν ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία.

Σ αυτή συνεπλάκησαν πάνω από 7.000.000 άνδρες με τρομακτικές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, καθώς οι νεκροί, οι αιχμάλωτοι και οι βαριά τραυματισμένοι ξεπέρασαν τα 2.500.000.

Μιλάμε για τη μάχη της Μόσχας, στην οποία πήραν μέρος όχι δύο χώρες αλλά δύο διαμετρικά αντίθετοι κόσμοι. Ο κόσμος της βαρβαρότητας και του φασισμού από τη μια, που ως αιχμή του παρηκμασμένου καπιταλιστικού συστήματος, πάλευε μέσα από την εξαφάνιση του πρώτου στον κόσμο σοσιαλιστικού κράτους να φρενάρει την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας προς το μέλλον της και από την άλλη ο σοσιαλιστικός κόσμος, που πήρε στις πλάτες του τις τύχες όχι μόνο τις δικές του αλλά ολόκληρης της ανθρωπότητας και με αμέτρητες θυσίες πέτυχε την τελική νίκη κατά του φασισμού.

Στις αρχές του Οκτώβρη του 1941 οι εισβολείς είχαν καταφέρει να καταλάβουν σχεδόν όλες τις σημαντικές πόλεις γύρω από τη Μόσχα φτάνοντας κυριολεκτικά ante portas και σε απόσταση 20 με 30 χιλιόμετρα από το κέντρο. Οι Ναζί υπολόγιζαν σε κεραυνοβόλο πόλεμο με καθολική και ολοκληρωτική επίθεση για την κατάληψη της πρωτεύουσας και γι αυτό έριξαν όλες τους τις δυνάμεις προκειμένου να προλάβουν τον επερχόμενο ρωσικό χειμώνα.

Ο κόκκινος στρατός στην αρχή βρέθηκε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση κυρίως λόγω της έλλειψης εφεδρειών καθώς το συνολικό μέτωπο ήταν εξαιρετικά απλωμένο. Με εγκλωβισμένες τις περισσότερες μεραρχίες του στην περιοχή Βιάζμι το μόνο που μπορούσε να αντιπαραθέσει ήταν ο απαράμιλλος ηρωισμός των μαχητών του. Με το θάρρος και την αυτοθυσία να πηγαίνουν χέρι-χέρι τα παιδιά του σοβιετικού λαού μπόρεσαν και καθυστέρησαν την προέλαση των 28 γερμανικών μεραρχιών κερδίζοντας πολύτιμο χρόνο για την καλύτερη προετοιμασία της άμυνας της πρωτεύουσας.

Η αντίστροφη μέτρηση όμως είχε αρχίσει. Η γερμανική διοίκηση καθώς οι δυνάμεις τους είχαν καθηλωθεί από την αντίσταση των σοβιετικών μαχητών, έδωσε εντολή να ανασταλεί η επίθεση. Έτσι ο Κόκκινος Στρατός βρήκε χρόνο για να ανασυγκροτήσει τις μεραρχίες του, να εξασφαλίσει εφεδρείες και μεταφέροντας στρατεύματα από το κέντρο της χώρας να χαράξει νέο αμυντικό μέτωπο.

Οι σοβιετικοί στρατιώτες όμως δεν ήταν μόνοι. Ο σοβιετικός λαός δίπλα στον Κόκκινο Στρατό δημιούργησε τη δική του λαμπρή εποποιία για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής πατρίδας και των κατακτήσεων της μεγάλης Οκτωβριανής επανάστασης , που ήταν δικό του δημιούργημα. Μέσα στην πόλη οι πάντες, από τους τραμβαγέρηδες μέχρι τους καλλιτέχνες, ρίχνονται στη μάχη της ενδυνάμωσης της άμυνάς της. Η συμφωνική ορχήστρα του ραδιοφώνου υπό τη διεύθυνση του λαϊκού καλλιτέχνητ ης ΕΣΣΔ Νικολάι Σεμιόνοβιτς Γκολοβάνοφ, που παρέμεινε στην πρωτεύουσα ενώ μπορούσε να είχε φύγει, αποφάσισε να δώσει συναυλία για τους μαχητές του Κόκκινου Στρατού στο μέτωπο γνωρίζοντας πως οι πιθανότητες να επιστρέψουν ήταν ελάχιστες. Η συναυλία δόθηκε με το έργο 1812 του Τσαικόφσκι ενώ οι μαχητές ντυμένοι με τις στολές μάχης χειροκροτούσαν τους μουσικούς και η ορχήστρα έπαιζε ξανά και ξανά την ουβερτούρα του φινάλε Όλοι ήταν γεμάτοι ενθουσιασμό για τη νίκη που θεωρούσαν σίγουρη.

Στις 7 Νοέμβρη και με την πόλη περικυκλωμένη από τα γερμανικά πάντσερ ο λαός με την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία του πήρε μέρος σε μια μεγαλειώδη στρατιωτική παρέλαση για να τιμήσει την επέτειο της επανάστασής του. Στην κόκκινη πλατεία περνούσαν τα σοβιετικά συντάγματα μπροστά από το μαυσωλείο του Λένιν με σιωπηλά πρόσωπα, σοβαρά και συγκινημένα από την ιερότητα των στιγμών και έφευγαν κατευθείαν για το μέτωπο έχοντας ατσαλωμένη μέσα τους την πεποίθηση της νίκης.

Στις αρχές του Δεκέμβρη του 41 ξεκίνησε η σοβιετική αντεπίθεση σε όλο το μέτωπο της Μόσχας και πολύ γρήγορα τα γερμανικά στρατεύματα απωθήθηκαν σε βάθος χιλιομέτρων. Η πρωτεύουσα είχε σωθεί και το αήττητο του γερμανικού στρατού έγινε μύθος. Η νίκη κατά των ορδών του φασισμού χάραζε στον ορίζοντα. Ο δρόμος ήταν όμως ακόμα μακρύς.

Οι σοβιετικοί λαοί έδωσαν με το θάρρος και την αξιοπρέπεια των ελεύθερων και ιστορικά δρώντων ανθρώπων τον υπέρ πάντων αγώνα για την υπεράσπιση της πατρίδας τους, γνωρίζοντας όμως ότι η πατρίδα αυτή δεν ανήκει σε κανέναν άλλο παρά μόνο σ αυτούς και τα παιδιά τους. Πλήρωσαν τίμημα βαρύ για να μπορέσουν, ως πρωταγωνιστές πια και όχι ως κομπάρσοι της ιστορίας, να ζήσουν και να δημιουργήσουν σ αυτή την ελεύθερη από ξένους και ντόπιους αφεντάδες πατρίδα, τον όμορφο καινούριο κόσμο των ανθρώπων με ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα ζωής .

Σε τέτοιες απαιτητικές εποχές μεγαλώνουν τα κοινά μέτρα των πραγμάτων και ο απλός καθημερινός άνθρωπος μπορεί και μετατρέπεται σε λαϊκό αγωνιστή και υπερασπιστή όλων των μεγάλων αξιών και αγαθών της ζωής! Να λοιπόν που η κοινωνική συνείδηση, το μέγα ζητούμενο για την εξέλιξη του ιστορικού γίγνεσθαι,αλληλεπιδρώντας με τις συγκλονιστικά μοναδικές αυτές συνθήκες, μεταμορφώνεται και εξυψώνει το άτομο από αντικείμενο σε υποκείμενο και δημιουργό της ιστορίας.

Ο Τσερνισέφσκι, ο μεγάλος Ρώσος στοχαστής του τέλους του 19ου αιώνα έλεγε για το ρωσικό έθνος:'' Άθλιο έθνος, έθνος δούλων..” Οι δούλοι όμως αυτοί σε στιγμές που έπαψαν να είναι άμορφη και άβουλη μάζα έκαναν δυο γιγάντιες εκρήξεις που συγκλόνισαν τον κόσμο: Την επανάσταση του 1917 και τον μεγάλο πατριωτικό πόλεμο, που έκλεισε στο λαγούμι του το φασισμό και χάρισε στους λαούς την ελευθερία και την προοπτική της οικοδόμησης μιας ανώτερης ανθρώπινης κοινωνίας.

Καθώς η κατανόηση της σύγχρονης πραγματικότητας απαιτεί τη γνώση και την ορθή αξιολόγηση του παρελθόντος, η μελέτη και η εμβάθυνση σ' όλα αυτά τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν με το βάρος τους την ανθρώπινη πορεία στο χρόνο, αποτελούν εργαλείο για να παρακολουθούμε και να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα το ιστορικό παρόν αλλά και για να αποτρέπουμε την παραχάραξη, τη διαστρέβλωση, τη συκοφαντία και το ψέμα. Το ημίφως της άγνοιας και της συσκότισης είναι πάντα όπλα ισχυρά στα χέρια όλων αυτών που θυσιάζουν τους πολλούς στο βωμό των συμφερόντων των λίγων. Αυτοί γράφουν και ξαναγράφουν την ιστορία με τα ταξικά τους μέτρα. Έρχεται όμως η στιγμή που οι λαοί από άμορφη και άβουλη μάζα μετατρέπονται από αντικείμενα σε υποκείμενα της ιστορίας, γίνονται οι δημιουργοί της ιστορίας.

Κατερίνα Σ.

Μπορείτε να σχολιάσετε...


Security code
Ανανέωση