2018provlimatismotext

“Οι μάζες είναι ο αποφασιστικός συντελεστής , αυτές είναι βράχος που πάνω του θα θεμελιωθεί της επανάστασης η τελική νίκη. Οι μάζες στάθηκαν στο ύψος τους, την ήττα αυτή την έκαναν πραγματικά έναν κρίκο στην αλυσίδα των ιστορικών εκείνων ηττών, που είναι η δόξα και η δύναμη του διεθνούς σοσιαλισμού. Και γι αυτό μεσ' απ΄ αυτή την ήττα θα βλαστήσει η μελλοντική νίκη..”, έγραφε στις 14 του Γενάρη του 1919 η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Δεν είναι σπάνιο οι πνευματικοί άνθρωποι να προσπαθούν “να διαβάσουν” την κοινωνική αδικία της εποχής τους και να παρεμβαίνουν για την άρση της. Ο Ιρλανδός συγγραφέας Όσκαρ Ουάιλντ τον 19ο αιώνα κατήγγειλε: “Η ανθρώπινη σκλαβιά είναι άδικη,

“Θυμήθηκα την ξενιτιά και θέλω να πααίνω.” μας θυμίζει το Ηπειρώτικο τραγούδι της ξενιτιάς. Άλλοι καιροί, άλλοι καημοί, άλλες συνθήκες, θα έλεγε κανείς.

“Σαν να χαν ποτέ τελειωμό τα πάθια κ΄οι καϋμοί του κόσμου”
“Η πλουτοκρατία γεννά την αδικίαν, αυτή τρέφει την κακουργίαν, φθείρει σώματα και ψυχάς, παράγει την κοινωνικήν σεπηδόνα”. “Για να αποκτήσει κανείς γρόσια ..πρέπει να φάη σπίτια, να καταπιή χωράφια, να βουλιάξη καράβια”.

Έτσι λέει η παράδοση. Το πρωί της παραμονής της Πρωτοχρονιάς κάποια παιδάκια “μας τα λένε” προετοιμάζοντάς μας για τον ερχομό του νέου χρόνου. Φτωχά και πλούσια τραπέζια γεμίζουν με χίλια δυο καλούδια και οι καρδιές όλων μας γεμίζουν με την ελπίδα να εκπληρωθούν τα όνειρά μας.

Μα είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν να συμβαίνουν όσα επίσημα και αποκαλυπτικά διαβάζουμε; Μήπως κοιμόμαστε με τα τσαρούχια και πέφτουμε διαρκώς σαν τα μωρά παιδιά θύματα των εμπόρων της ελπίδας; Μήπως τα ακούμε για πρώτη φορά ή μήπως τα ξέρουμε,

Από το έργο του του Γιάννη Κορδάτου «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ», Β’ έκδοση, εκδόσεις «Πέτρος Δ. Καραβάκος», Αθήνα 1956 

Μέσα στα δέκα χρόνια από το 1908 έως το 1918 ξέσπασαν σχεδόν σ’ όλες τις πόλεις της χώρας μεγάλες εργατικές απεργίες. Αν και

        Μόνο λίγες βδομάδες είχαν περάσει από τότε που η πληγωμένη και περήφανη πρωτεύουσα είχε γιορτάσει την απελευθέρωσή της από το φασιστικό ζυγό. Μια απελευθέρωση, που δεν την είχε χαρίσει κανένας δυνατός του κόσμου αυτού, παρά μόνο είχε κερδηθεί από το αίμα και τη θυσία του λαού της.

Στην εποχή μας, που χαρακτηρίζεται από την παρακμή, τα κοινωνικά αδιέξοδα και τη σήψη, μια εποχή που ο ψυχολογικός πόλεμος με προπαγανδιστικά όπλα το ψέμα, την αποσιώπηση, τη διαστρέβλωση και τη συκοφαντία καταστρέφει σε παγκόσμια κλίμακα συνειδήσεις έχουμε μόνο ένα όπλο άμυνας.

Τίποτα δεν ήταν πια ίδιο μετά τις 24 Νοεμβρίου του 1859. Μετά τη μέρα δηλαδή, που εκδόθηκε το μνημειώδες σύγγραμμα "Η καταγωγή των ειδών", προϊόν του ασίγαστου ερευνητικού πνεύματος ενός πενηντάχρονου φυσιοδίφη και γεωλόγου, που έφερε το όνομα Κάρολος Δαρβίνος.